About Me

My photo
శ్రీమతి భమిడిపాటి బాలాత్రిపురసుoదరి పేరుతో బాల సాహితీవేత్తగా మీ అ౦దరికీ నేను పరిచయమే! నేను వెలువరిoచిన ముoగిటిముత్యాలు బాలల గేయ కావ్యo తెలుగుభాషోద్యమ కోణoలోoచి చేసిన ప్రసిధ్ధ రచన.ఇప్పటివరకూ 116 మహర్షుల చరిత్రలు,అవతారాల కథలు,అనే పరిశోధనాత్మక రచనలు,యోగి వేమన జీవిత చరిత్ర,బoగారుకలలు,కొత్తబ౦గారులోక౦ వ౦టి 15 పుస్తకాలు వెలువడ్డాయి. కృష్ణాజిల్లారచయితలసoఘo ద్వారా అనేక జాతీయసదస్సులకు నిర్వహణా బాధ్యతలు చేపట్టాను.తానా,అమెరికా వారి ఆధ్వర్యoలో జరిగిన సదస్సులో తెలుగువారి పoడుగలపైన నా పరిశోధనాపత్రo ప్రశoసలు పొoదిoది. 2010లో వoగూరు ఫౌoడేషన్ వారి అoతర్జాతీయ రచయిత్రుల మహాసభలలో బాలసాహిత్యమూ-రచయిత్రుల పాత్ర,.శ్రీ శ్రీ బాలసాహిత్యo వ౦టి పరిశోధనా పత్రాలు పలువురి ప్రశoసలు పొoదాయి. బoదరు డచ్ కోటలో జరిగిన కృష్ణాజిల్లా చారిత్రక వైభవo సదస్సులో కృష్ణాజిల్లా టెలీకమ్యూనికేషన్స్ పైన ప్రత్యేక ప్రసoగo చేశాను. నా కథలు, కవితలు , శీర్షికలు, సీరియల్సూ వివిథ వార, మాస పత్రికలలో నిర్విరామoగా వస్తున్నాయి.కనకదుర్గ ప్రభ,భక్తిసుధ,చిత్సుధ మొదలైన ఆధ్యాత్మిక పత్రికలలో కూడా తరచూ కనిపిస్తూ ఉoటాయి.ఉయ్యూరు సరసభారతి వారు,కైకలూరు సాహితీ మిత్రులు ఉగాది ఉత్తమ కవయిత్రి పురస్కారాన్ని అoదిoచి గౌరవిoచారు.విజయవాడ సిధ్ధార్థ మహిళా కళాశాల వారు నన్ను సత్కరిoచారు.వృత్తి రీత్యా విజయవాడ బిఎస్ఎన్ఎల్ లో సీనియర్ సూపర్ వైజర్ గా పనిచేస్తున్నాను.

వ్యాసము- వ్యాసపౌర్ణిమ


మనారోగ్యము మాసపత్రికకి జూలై 2017 పంపించిన వ్యాసము
వ్యాసపౌర్ణిమ
వ్యాసస్తుతి
వ్యాసం వసిష్ఠ నప్తారం, శక్తేః పౌత్ర మకల్మషం
పరాశరాత్మజం వందే శుకతాతమ్ తపోనిధిమ్
   ఆషాఢ శుద్ధపౌర్ణమిని 'గురు పౌర్ణమి' లేదా 'వ్యాస పౌర్ణమి' అని అంటారు. ఇదే రోజు వ్యాసమహర్షి జన్మతిథి కనుక, మహాపర్వదినంగా అనాది కాలం నుంచీ ఈ పౌర్ణమి రోజు గురుభగవానుడు వ్యాసమహర్షిని పూజించి అష్టైశ్వర్యాలు పొందుతున్నారు..
గురువందనం!
'గురుర్బహ్మ గురుర్విష్ణర్ గురుర్దేవో మహేశ్వరః
గురుసాక్షాత్పరబ్రహ్మ తస్త్మై శ్రీ గురువే నమః   
   వ్యాసమహర్షి యమునా నదీతీరంలో పుట్టాడు. కనుక కృష్ణద్వైపాయనుడు అని, వేదాలని విభజించినవాడు కనుక వేదవ్యాసుడని, పరాశరుడి కుమారుడుగా పారాశర్యుడని, సత్యవతీ పుత్రుడుగా సాత్యవతేయుడని పేర్లున్నాయి. 
  గురుపూజకు శ్రేష్టమైన గురు పౌర్ణమి విశిష్ఠత గురించిన కథ ఒకటి తెలుసుకుందాం...
    పూర్వం వారణాశిలో కడుపేద బ్రాహ్మణ దంపతులు ఉండేవారట. ఆ బ్రాహ్మణుని పేరు 'వేదనిధి'. ఆయన భార్య  పేరు 'వేదవతి'. వీళ్లిద్దరు ఎప్పుడూ చక్కని ఆధ్యాత్మిక భావంతో భక్తి జ్ఞానాలు కలిగి జీవించేవాళ్లు.
   ఆ దంపతులకి సంతానం కలగలేదు. ఎన్ని నోములు నోచినా, ఎన్ని వ్రతాలు చేసినా ఫలితం లేకపోయింది. 
   ప్రతిరోజూ మధ్యాహ్న సమయంలో స్నానం కోసం వ్యాసభగవానులు రహస్యంగా గంగానదికి వస్తూ ఉంటారని వేదనిధికి తెలిసింది. ఎలాగైనా సరే వ్యాసమహర్షిని దర్శించాలని ప్రతిరోజు వేయికళ్ళతో ఎదురు చూసేవాడు. ఒకరోజు భిక్షువు రూపంలో ఉన్న దండధారుడైన ఒక వ్యక్తి వేదనిధికి కనిపించాడు. 
  వెంటనే వేదనిధి వారి పాదాలకి నమస్కారం చేశాడు. ఆ భిక్షువు వేదనిధని చీదరించుకుని కసురుకున్నాడు. అయినా సరే పట్టిన పాదాల్ని మాత్రం విడిచిపెట్టలేదు వేదనిధి. భిక్షుకుడితో “ మహానుభావా! తమరు సాక్షాత్తు వ్యాసభగవానులని నేను గ్రహించాను. అందుకే మీ పాదాల్ని ఆశ్రయించాను” అన్నాడు.
   ఆ మాటలు విన్న  భిక్షువు గంగానది ఒడ్డుమీద అన్నివైపులకి ఒకసారి పరికించి చూస్తూ నిలబడిపోయాడు. తనను ఎవరూ చూడట్లేదని నిర్ణయించుకుని వేదనిధితో ఆప్యాయంగా మాట్లాడి ఏం కావాలో అడగమన్నాడు.
   వేదనిధి “ అయ్యా! రేపు నా తండ్రిగారి ఆబ్దీకం. దానికి మీరు బ్రాహ్మణార్థమై భోజనానికి మా ఇంటికి తప్పకుండా రావాలి” అని వేడుకున్నాడు. వ్యాసభగవానుడు వేదనిధి ఆహ్వానాన్ని అంగీకరించాడు.
   వేదనిధి ఎంతో సంతోషంగా ఇంటికి చేరుకుని తన భార్యకి గంగానదీతీరంలో జరిగిన వృత్తాంతమంతా వివరించాడు. మరుసటిరోజు ఉదయమే ఇచ్చిన మాటప్రకారం వ్యాసమహర్షి వేదనిధి ఇంటికి వచ్చాడు.
   ఆ దంపతులు వ్యాసమహర్షిని సాదరంగా ఇంట్లోకి ఆహ్వానించి అతిథి సత్కారం చేసి పూజించారు. అనంతరం దేవతార్చనకు తులసీదళాల్ని, పువ్వుల్ని సిద్ధం చేశారు. 
     పూజ పూర్తయ్యాక ఎంతో శుచిగా వంటకాలని సిద్ధం చేసుకుని శ్రాద్ధవిధులని విధి విధానంగా నిర్వహించారు. అంతా పూర్తయ్యాక ఆ దంపతులు  వ్యాసభగవానుడికి సాష్టాంగ నమస్కారం చేశారు.
   వారి ఆతిథ్యానికి ఎంతో సంతుష్ఠుడైన ఆ ముని శ్రేష్ఠుడు “ ఓ పుణ్య దంపతులారా.. మీకు ఏం వరం కావాలో కోరుకోండి” అన్నాడు. 
   ఆయన మాటలకి వేదనిధి దంపతులు “మహానుభావా! ఎన్ని నోములు, వ్రతాలు చేసినా మాకు సంతానభాగ్యం మాత్రం కలుగలేదు. దయచేసి మాకు సంతానం ప్రసాదించు!”  అని వేడుకున్నారు.
   అది విని వ్యాసభగవానుడు “ త్వరలోనే మీకు తేజోవంతులు, ఐశ్వర్యవంతులు అయిన పదిమంది పుత్రులు కలుగుతారు” అని ఆశీర్వదించాడు.
    వేదనిధి, వేదవతి దంపతులు వ్యాసభగవానుడి అనుగ్రహంతో సంతానం పొంది సుఖసంతోషాలతో జీవించి, చివరికి విష్ణుసాయుజ్యాన్ని పొందగలిగారు.
   వ్యాసపూర్ణిమ రోజున వ్యాస దేవుని పూజించాలి. గురుపూజ చెయ్యాలి. నిజానికి గురుపూజ చెయ్యవలసిన రోజు వ్యాసపౌర్ణిమ. చదువులు చెప్పే గురువును, మంత్రోపదేశం చేసిన గురువును యథోచితంగా సత్కరించి అర్చించాలి. గురువులోనే వ్యాసదేవులున్నారని భావించి ఆరాధించాలని పెద్దల మాట!
   చాతుర్మాసం ద్విమాసం వా సదైకత్రైవ సంవసేత్  అని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి.  దీని ప్రకారం శ్రీకృష్ణుడిని, వ్యాసుడినే కాకుండా జైమిని, సుమంత, వైశంపాయన, పైలుడు మొదలైన వ్యాసశిష్యుల్ని కూడా పూజించాలి.
   ఈ రోజునే సూర్యుడు కర్కాటక రాశిలో ప్రవేశించడం, దక్షిణాయనం ప్రారంభం కావడం జరుగుతుంది. కనుక, విష్ణుపూజ, దానాలు, విష్ణు సహస్రనామ పారాయణం చెయ్యడం, వ్యాసమహర్షి రాసిన గ్రంథాల్ని చదవడం వల్ల సుఖసంతోషాలు, సకల సంపదలు కలుగుతాయని పండితులు చెప్తున్నారు.
పరాశరుడు. వేదాలను నాలుగు భాగాలుగా విభజించి పైలుడనే శిష్యుడికి ఋగ్వేదాన్ని, వైశంపాయనుడికి యజుర్వేదాన్ని, జైమిని  అనే శిష్యుడికి సామవేదాన్ని, సుమంతుడనే శిష్యుడికి అధర్వణ వేదాన్నిబోధించి లోకంలో వేదాల్ని వ్యాప్తి చేయించాడు.
   చతుర్వేదాలు, అష్టాదశపురాణాలు, చతుర్దశవిద్యలు అన్నీ అభ్యసించి వాటిని బ్రహ్మర్షులు, దేవర్షులు, రాజర్షులు
అందరికీ బోధించాడు. వాళ్ళు వాళ్ళ శిష్యులకి, శిష్యులు ప్రశిష్యులుబోధించడం వల్ల లోకంలో వేదాలు వ్యాప్తిలోకి వచ్చాయి.
    వ్యాసమహర్షి రచించిన వ్యాససంహిత’, వ్యాసస్మృతి అనే గ్రంథాల్లో నిత్య కర్మల గురించి అనేక విషయాలు వివరించబడ్డాయి. వేద వ్యాసులవారు విశ్వంలోని మొట్టమొదటి ఆర్ష గ్రంథమయిన `బ్రహ్మసూత్రాలు' అనే గ్రంథాన్ని రాయడం వ్యాసపౌర్ణమి రోజునే పూర్తయ్యింది. `
   వ్యాసపౌర్ణిమ రోజున ఏ సాధకుడైతే ఆచార్యుడిని ఉపాసన చేసి తన ఆథ్యాత్మిక మార్గాన్ని నిర్ణయించుకొంటాడో అతడికి  సంవత్సరంలో  వచ్చే అన్ని ఆధ్యాత్మిక పండుగలు  జరుపుకొన్నంత ఫలితం కలుగుతుంది అని దేవతలే చెప్పారు.
   వ్యాసపూర్ణిమ నాడు నిమ్మకాయలతో గురుమండలాన్ని వేసి పుజిస్తారు. వ్యాసుమహర్షిని ప్రతినిధిగా పరంపరలో ప్రస్తుతం ఉన్న గురువులని పూజిస్తారు.
  అలా గురువులని పూజించటం వల్లే వ్యాస పూర్ణిమ గురు పూర్ణిమగా చెప్పబడుతోంది.  ఏ గురువుని పూజించినా వ్యాస భగవానుడిని ప్రతినిధిగా పూజించడమే అవుతుంది. ఆ పూజ స్వయంగా వ్యాసభగవానుడికే చెందుతుంది.
వ్యాసపుర్ణిమ నాడు చేయవలసింది...
   వ్యాసమహర్షిని మనస్సులో తలచుకోవడం, గురుపూజ, గురు పాదసేవ, గురు పాదుకాపూజ, అలా చెయ్యలేకపోతే గురువుగారిని కలిసి కనీసం పాదాభివందనం చేయడం, ఒకవేళ ఆయన దగ్గరికి వెళ్ళలేని పరిస్థితుల్లో ఉంటే గురుసమానులు ఎవరినైనా కలిసి గౌరవించడం చెయ్యాలి.
 ఈ శ్లోకం గురుపరంపరే కాకుండా వ్యాసమహర్షి వంశ స్తుతి కూడా..
వ్యాసం వశిష్ఠ నప్తారం శక్తేః పౌత్రమకల్మషం| పరాశరాత్మజం వందే శుకతాతం తపోనిధిం!!
వ్యాసాయ విష్ణురూపాయ వ్యాసరూపాయ విష్ణవే| నమోవై బ్రహ్మనిధయే వాసిష్ఠాయ నమోనమః!!
   శ్రీమన్నారాయణుని 21 అవతారాల్లో పదిహేడో అవతారం వ్యాసుడని భాగవతం తెలియచేస్తోంది.
   గురుపౌర్ణిమ రోజున చాలామంది ప్రజలు రోజు పొడవునా ఉపవాసం ఉంటారు. సూర్యోదయం వేళ ఉపవాసం ఆరంభించి, చంద్రోదయం వేళకు ఉపవాసం ముగిస్తారు. చంద్రోదయాన్ని చూసిన తర్వాత లేదా సాయంత్రం పూజలు ముగిసిన తర్వాత ఉపవాసకులు ఆహారం స్వీకరిస్తారు.
  దక్షిణ భారతదేశంలో కొన్ని ప్రాంతాల్లో పూర్ణిమ వ్రతాన్ని ఆదిశక్తి పేరిట ఆచరిస్తూంటారు. ఈ పర్వదినం సందర్భంగా ఆలయాల్లో ప్రత్యేక పూజలు నిర్వహిస్తారు. పూర్ణిమ నాడే కొంతమంది సత్యనారాయణ వ్రతాన్ని లేదా పూజను నిర్వహిస్తుంటారు.
   ఆదిగురువు వేదవ్యాసులవారు. వ్యాసులవారు పుట్టినరోజునే గురుపూర్ణిమ, వ్యాసపూర్ణిమ, అంటారు
నారాయణమూర్తి స్వరూపమే వేదవ్యాసులవారు. అందుకే ఆయన్ని అపర నారాయణుడని పిలుస్తారు. వేదవిభజన చేసిన మహానుభావుడాయన. ఆయనవల్లనే మనకు అష్టాదశ పురాణాలు ఏర్పడ్డాయి. భారత భాగవతాలని అందించినవారే వ్యాసులవారు.
నమోస్తుతే వ్యాస విశాల బుద్ధే| పుల్లార విన్దాయత పత్రనేత్ర |
యేన త్వయా భారత తైలపూర్ణ| ప్రజ్వాలిలో జ్ఞానమయ: ప్రదీపః ||
   విశాల బుద్ధిగల వ్యాస మహర్షీ! వికసించిన పద్మ దళముల వంటి నేత్రములుగల వాడా! మహాభారతమనే తైలముతో నింపబడిన జ్ఞానదీపము వెలిగించినవాడా! నీకు నా నమస్కారము!
గురు సందేశము :
   వేదవ్యాసుడు తన రెండు చేతులనూ పైకి ఎత్తి లోకమంతటికీ నమస్కరిస్తూ చెప్పిన మాటల్లో విశిష్టమైనది ఏమిటంటే- 'ఇతరులు మీ పట్ల ఏ విధంగా ప్రవర్తిస్తే మీరు బాధపడతారో మీరు ఇతరుల పట్ల ఆ విధంగా ప్రవర్తించవద్దు.' పరమ ధర్మపథాలన్నింటిలోకీ పరాయణమైన ఈ ఒకే ఒక్క విషయాన్ని త్రికరణశుద్ధిగా పాటించినట్లయితే మన సమాజం కచ్చితంగా శాంతిధామమవుతుంది! 
   దత్త్తాత్రయులు వారు మనకు 24 మంది గురువులువున్నారు అని చెప్పారు.  మనకు వరసగా తన గురువులు గురించి చెప్పారు.   
భూమి, వాయువు,  అగ్ని, ఆకాశము, సూర్యుడు పావురము, కొండచిలువ, సముద్రము, మిడత, ఏనుగు,
 చీమ, చేప, పింగళ అనే వేశ్య, శరకారుడు, ఒక బాలుడు, చంద్రుడు, తేనెటీగ, లేడి, గ్రద్ద, కన్య, సర్పము, సాలెపురుగు, భ్రమరకీటకము, జలము అని తన గురువుల గురించి చెప్పారు. అంతే కాదు మనకు ప్రతి జీవీ ఒక గురువే అని చెప్పారు. కనుక, అన్ని జీవుల్లోనూ భగవంతుడు ఉన్నాడని గ్రహించి దయాగుణంతో మెలుగుదాం!
వ్యాస పూర్ణిమ రోజున ఆ మహర్షిని ప్రార్థించి ఆయన అనుగ్రహము పొందుదాం..!

ఉపనిషత్తు కథలు - బ్రహ్మజ్ఞాని బ్రహ్మమే అవుతాడు

ఓం
5. బ్రహ్మవిద్బ్రహ్మైవ భవతి
(బ్రహ్మజ్ఞాని బ్రహ్మమే అవుతాడు)
 
    సృష్టికర్త, జగత్తును పరిపాలించేవాడు అయిన బ్రహ్మదేవుడు దేవతలందరికంటే ముందు పుట్టాడు. ఆయనే జగత్తును సృష్టించి, రక్షిస్తున్నాడు. అన్ని శాస్త్రాలకి ఆధారమైన బ్రహ్మ విద్యను మొదట తన పెద్ద కుమారుడు అథర్వుడికి నేర్పించాడు.
   బ్రహ్మ ఉపదేశించిన బ్రహ్మ విద్యని అథర్వుడు అంగిరుడికి ఉపదేశించాడు. అదే విద్యని భరద్వాజ గోత్రంలో పుట్టిన సత్యవహుడు అథర్వుడి దగ్గరనుంచి ఉపదేశం పొందాడు. సత్యవహుడు తిరిగి ఆ విద్యనే అంగిరసుడికి ఉపదేశించాడు. గురుశిష్య సంబంధాలతో గురువుద్వారా శిష్యుడు, ఆ శిష్యుడు తన శిష్యుడికి ఉపదేశిస్తూ వెళ్ళడం వల్ల బ్రహ్మవిద్య అంగిరసుడికి చేరింది.
  శౌనక మహర్షి ఉత్తమ గృహస్థుడుగా పేరు పొందాడు. బ్రహ్మవిద్యలో అపారమైన పాండిత్యం కలిగిన మహర్షుల్లో అంగిరస మహర్షి గొప్పవాడని, తనకు కలిగిన సందేహాన్ని ఆయనే తీర్చ గలడని అనుకుని ఆయన ఆశ్రమానికి బయలుదేరాడు.
   పూల చెట్లతోను, నిండా పండిన పండ్ల చెట్లతోను ఆవరించి ఉన్న ఆ ప్రదేశం ఏ శబ్దం లేకుండా చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది. పూజా మందిరాల్నుంచి వినిపిస్తున్న గంటల మోతలు, బ్రహ్మచారుల వేద స్వరాలు ఒకే స్వరంతో వినిపిస్తూ అక్కడి నిశ్శబ్ద వాతావరణాన్నిభంగ పరుస్తున్నాయి.
   “ స గురుమేవాభిగచ్ఛేత్ సమిత్ ప్రాణి: శ్రోత్రియం బ్రహ్మనిష్టం” అని వేదంలో చెప్పబడిన విధంగా శౌనక మహర్షి శాస్త్ర ప్రకారం తనతో సమిధలు, పూలు, పళ్ళు తీసుకుని వెళ్ళాడు. దట్టమైన చెట్లతో చీకటిగా ఉన్న అడవుల్ని, చిన్న చిన్న సెలయేళ్ళని దాటుకుంటూ అంగిరసుడి ఆశ్రమానికి చేరుకున్నాడు. ఏకాంతంలో కూర్చున్న మహర్షిని తనతో తెచ్చిన పూలతో పూజ చేసి, సమిధలు, పళ్ళు ఇచ్చిసాష్టాంగ నమస్కారం చేసి వినయంగా నిలబడ్డాడు.
   కొంచెం సేపయ్యాక “ పూజ్యుడవైన మహర్షీ ! మానవుడు దేన్ని తెలుసుకోవడం వల్ల ఈ ప్రపంచం మొత్తాన్ని తెలుసుకో గలుగుతాడు ?” అని తనకు సందేహాన్ని తీర్చమని అడిగాడు.
   అంగిరసమహర్షి శౌనకుడికి ఈ విధంగా వివరిస్తున్నారు. “ శౌనకా! పర, అపర అనే రెండు విద్యలు తెలుసుకోవలసిన విద్యలని బ్రహ్మవిదులు చెప్తున్నారు. ఈ రెండు విద్యల్లో ధర్మాధర్మాల్ని, వాటి సాధన గురించి, వాటి ద్వారా కలిగే ఫలితాల్ని తెలియ చేసే నాలుగు వేదాలు, వాటి అర్ధాల్ని తెలియచేసే శిక్ష, కల్పం, వ్యాకరణం, నిరుక్తం, ఛందస్సు, జ్యోతిషం అనే ఆరు వేదాంగాలూ అపర విద్యలు. స్వర్గానికి చేరడానికి అవసరమయిన కర్మకాండలు కూడా అపరవిద్యలే.
   శాశ్వతంగా ఉండేదాన్ని గురించీ, అమరత్వాన్ని గురించీ తెలియ చేసేది పరవిద్య. జ్ఞానేంద్రియాలయిన కళ్ళు మొదలయిన వాటికి కనిపించంది, చేతులు మొదలైన కర్మేంద్రియాలకి దొరకంది, పెరుగుదల లేంది, రంగు, కళ్ళు, చెవులు, కాళ్ళు, చేతులు లేంది, శాశ్వతమైంది, అంతటా వ్యాపించింది, అత్యంత సూక్షమైంది, సృష్టికి మూలకారణమైంది అయిన అక్షరతత్త్వాన్ని జ్ఞానులు సకల జగత్తుకూ కారణమైన దాన్నిగా అంతటా చూడగలరు.
   సాలెపురుగు తన గూడును నోటినుంచి వెలుపలికి తీసి తిరిగి తనలోకే తీసుకునే విధంగాను, భూమి నుంచి మూలికలన్నీ పుట్టుకొచ్చే విధంగాను, మానవుని తలమీద, శరీరం మీద తలవెంట్రుకలు ఏ ప్రయత్నం లేకుండానే పెరిగే విధంగాను అక్షరతత్త్వం నుండి విశ్వం పుట్టుకొస్తోంది. తపస్సు వల్ల బ్రహ్మం పెరుగుతుంది. ఆ బ్రహ్మం నుండి అన్నం పుడుతోంది. అన్నం నుంచి ప్రాణశక్తి, మనస్సు, పంచభూతాలు, లోకాలు, కర్మలు అన్నీ ఉద్భవిస్తున్నాయి.
   సృష్టికర్త, సర్వవిదుడు, జ్ఞానమే తపంగా గల బ్రహ్మ, సకల ప్రాణులు, వాటి ఆహారం అన్నీ పరబ్రహ్మం నుంచే ఉద్భవిస్తున్నాయి.
   ఋషులు వేదమంత్రాల్లో ఏ యే వేదకర్మల్ని దర్శించారో అవి అన్నీ కూడా సత్యమే. మూడు వేదాలు వీటిని వివరంగా వర్ణిస్తున్నాయి. సత్యాన్ని ఇష్టపడే వాళ్ళందరూ దీన్ని విధిగా ప్రతి రోజూ అనుష్ఠానం చెయ్యాలి. పుణ్యకర్మల వల్ల కలిగిన ఫలితాల్ని ఏ లోకంలో అనుభవిస్తారో దాన్ని చేరడానికి ఇదే మార్గం.
   హోమాగ్ని చక్కగా మండుతూ జ్వాలలు లేస్తూ ఉన్నప్పుడు అగ్నికి శ్రద్ధతో ఆహుతులు సమర్పించాలి. అగ్నిహోత్ర యజ్ఞం చేసే సమయంలో అమావాస్యరోజున, పౌర్ణమి రోజున, చాతుర్మాస్యంలోను, పంటనూర్పిడి సమయంలోను చేయవలసిన కర్మలు చేయకపోయినా,యజ్ఞసమయంలో చేయాల్సిన కర్మలు చేయకపోయినా, అతిథులు లేకపోయినా, విశ్వేదేవతలకి ఆహుతులు లేకపోయినా,పశువులకి పక్షులకి ఆహారదానం చెయ్యకపోయినా, శాస్త్ర పద్ధతికి విరుద్ధమైన కర్మలు చేసినా, అటువంటి యజ్ఞం ఏడు లోకాల్లోను యజ్ఞకర్త యొక్క ఉత్తరగతుల్ని నాశనం చేస్తుంది.
   భుగభుగలాడే అగ్నికి ఏడు నాలుకలు. అవి కాలీ, కరాలీ, మనోజవా, సులోహితా, సుధామ్రవర్ణా, స్ఫులింగిని, విశ్వరుచి. దేదీప్యమానంగా వెలిగే ఈ జ్వాలల్లో ఇవ్వవలసిన విధంగా ఆహుతులిచ్చిన వాళ్ళని ఆ ఆహుతులే సూర్యకిరణాలై దేవతలకి ప్రభువైన ఇంద్రుడి దగ్గరికి తీసుకుని వెడతాయి.
   కళకళలాడుతున్న ఆహుతులు యజ్ఞకర్తని ఆదరంగా ఆహ్వానించి సూర్యకిరణాల ద్వారా తీసుకుని వెడతాయి. తియ్యని మాటలతో మర్యాదపూర్వకంగా మీరు మీ పుణ్యకర్మల వల్ల సంపాదించుకున్న పావనమైన పుణ్యలోకం ఇదే అంటూ వెంట తీసుకుని వెడతాయి. పద్ధెనిమిది అంగాలతో ఉండే యజ్ఞకర్మలన్నీ నిజానికి బలంలేని తెప్పలవంటివే. జీవితపరమార్ధం ఇదేనని చెప్పే మూర్ఖులు ముసలితనం, మృత్యువు అనే చక్రంలో పడి మళ్ళీ మళ్ళీ తిరుగుతూ ఉంటారనడానికి సందేహం లేదు.
   అజ్ఞానంతో ప్రాపంచిక విషయాల్లో పడి మునుగుతూ తామే చాలా గొప్పవాళ్ళమని, వేదవేదాంగాలు తమకే బాగా తెలుసునని, తమని గురించి తామే గొప్పగా చెప్పుకునే మూర్ఖులు రోగం, ముసలితనం, చావు వంటి దు:ఖాలు కలిగించే వాటితో మళ్ళీమళ్ళీ పుడుతూ, గుడ్డివాళ్ళు నడిపిస్తుంటే నడుస్తున్న గుడ్డివాళ్ళల్లా జన్మజన్మలకూ దారి తెలియక  అనేక జన్మలు పొందుతారు.
   అజ్ఞానంలో మునిగి ఉన్న ఈ మూర్ఖులు తాము ఏదో సాధించామని అనుకుంటారు. కర్మఫలాల మీద కోరిక ఉన్న వాళ్ళకు ఎప్పటికీ జ్ఞనోదయం కలగదు. కనుక, పూర్వజన్మ ఫలితంతో స్వర్గలోక సుఖాలు అనుభవించాక మళ్ళీ వాళ్ళకు కలిగేది అధోగతే .యజ్ఞకర్మలు, పుణ్యకార్యాలు మాత్రమే అన్నింటి కంటే ఉత్తమమైనవనీ అంతకు మించినవి లేవని అనుకుంటూ ఉంటారు. వీళ్ళు భోగాలతో నిండిన స్వర్గలోకాల్లో తమ పుణ్య ఫలాన్ని మొత్తాన్ని అనుభవించి తిరిగి హీనమైన లోకాల్లోకి ప్రవేశిస్తారు.
   ప్రశాంతమైన మనస్సు కలవాళ్ళూ,  జ్ఞనవంతులూ బిక్షాటన చేస్తూ, అడవిలో ఏకాంతంగా కూర్చుని, శ్రద్ధతో తపస్సు చేసుకుంటూ జీవితాన్ని గడుపుతూ పాపాలన్నింటినీ ఇక్కడే ప్రక్షాళన చేసుకుని సూర్యమార్గం ద్వారా శాశ్వతమైన బ్రహ్మం ఉండే చోటికి చేరుకుంటారు. వివిధ కర్మల వల్ల పొందే లోకాల గురించి తెలుసుకుని వాటి పట్ల వైరాగ్యాన్నీ, ఉదాసీనతనీ పెంచుకోవాలి. కర్మలవల్ల పరబ్రహ్మను పొందలేం కనుక, పరబ్రహ్మతత్త్వాన్ని తెలుసుకునేందుకు యథావిధిగా వేదాలు నేర్చినవాడు, బ్రహ్మనిష్ఠుడు అయిన గురువు దగ్గర చేరి శిష్యరికం చెయ్యాలి. సాధన చెయ్యగలిగిన శక్తి, ఏకాగ్రత కలిగిన మనస్సుతో వచ్చిన ఆసక్తి కలిగిన శిష్యుడికి శాశ్వతమైన లోకాన్ని అందించే బ్రహ్మవిద్యని గురువు సంపూర్ణంగా అందించాలి.
    జ్వాలలు లేస్తున్న మంటలనుంచి అటువంటి నిప్పురవ్వలే వేలకొద్దీ పుట్టుకొస్తున్న విధంగా శాశ్వతమైన బ్రహ్మం నుంచి అనేక విధాలైన జీవులు పుట్టుకొచ్చి మళ్ళీ అందులోనే లీనమవుతాయి. తనకు తానుగా ప్రకాశించేవాడు, ఆకారం లేనివాడు, అనాదిగా పరిశుద్ధమైనవాడు, అంతటా వ్యాపించినవాడు అయిన పరబ్రహ్మ లోపల, బయటా కూడా ఉన్నాడు. జీవుడికి, మనస్సుకి కూడా పూర్వం నుండి ఉన్న ఆ పరబ్రహ్మం కంటికి కనిపించని విశ్వం యొక్క పుట్టుకకు కారణమై, రూపానికి కూడా అతీతమై ఉన్నాడు.  పరబ్రహ్మ తత్త్వం నుంచే జీవం, మనస్సు, అన్ని ఇంద్రియాలు, గాలి, ఆకాశం, నిప్పు, నీళ్ళు, అంతటికీ ఆధారమైన భూమి అన్నీ పుట్టాయి. ఇదే నిజమని తెలుసుకోవాలి.
   ఈ పరబ్రహ్మ తత్త్వానికి శిరస్సు దేవలోకం, కళ్ళు సూర్యుడు చంద్రుడు, చెవులు దిక్కులు, తెరిచి ఉన్న నోళ్ళు ప్రసిద్ధమైన వేదాలు, ఊపిరి గాలి, జగత్తు గుండె. ఈ భూమి పుట్టేది పాదాలనుంచే. ఈ తత్త్వమే అన్ని భూతల్లోనూ ఉన్న ఆత్మ.
   ఆ తత్త్వం నుంచే దేవలోకం పుట్టింది. సూర్యుడు దేవలోకాన్ని ప్రకాశింపచేస్తున్నాడు.దేవలోకంలో ఉండే చంద్రుడి నుండి వర్షించే మేఘాలు, ఆ మేఘాలవల్ల కురిసే వర్షం వల్ల భూమి మీద ఓషధులు పుడుతున్నాయి. పురుషుడు స్త్రీయందు రేతస్సు విడవడం ద్వారా జీవులు పుడుతున్నాయి. ఈ విధంగా అంతటా వ్యాపించిన ఆ తత్త్వం నుంచి ఎన్నో జీవులు పుట్టుకొస్తున్నాయి.
   ఈ తత్త్వం నుంచి వేదఋక్కులు, సామగానాలు, యజ్ఞవిధులు, వ్రతాలు, క్రతువులు, కర్మలు, యజ్ఞ దక్షిణలు, యజ్ఞసమయం, యజమాని, సూర్యచంద్రులు పావనం చేసే లోకాలన్నీ కూడా ఉద్భవిస్తున్నాయి. వివిధ లోకాల్లో ఉండే దేవతలు, సాధ్యులు, మానవులు, జంతువులు, పక్షులు, ఉఛ్వాశనిశ్వాసాలు, వరి యవధాన్యాలు, తపస్సు, శ్రద్ధ, సత్యం, బ్రహ్మచర్యం, విధులు, నిషేధాలు అన్నీకూడా పుడుతున్నాయి.
   దాన్నుంచే ఏడు ఇంద్రియాలు, వాటి గ్రహణ శక్తులు, వాటి విషయాల జ్ఞానం, హృదయ కుహరంలో ఉంటూ జీవశక్తులు సంచరించే ఏడేడు లోకాలు, అన్నీ ప్రభవిస్తున్నాయి. వీటన్నింటినీ ఏడేడుగా భగవంతుడే సృష్టించాడు. సముద్రాలు, పర్వతాలు కూడా భగవంతుడి నుండే సంభవిస్తాయి. యజ్ఞకర్మలు, జ్ఞానం, తపస్సు,ఈ సమస్తంలోనూ ఆ తత్త్వమే నిండి ఉంది.
   ఓ సౌమ్యుడా! హృదయ కుహరంలో ఒదిగి ఉన్న తత్త్వమే అన్నింటికంటే ఉత్తమమైంది, శాశ్వతమైంది అయిన బ్రహ్మం యొక్క తత్త్వంగా తెలుసుకున్నవాడు అజ్ఞానాన్ని పోగొట్టుకుని ఈ జన్మలోనే మోక్షాన్ని పొందుతాడు.
   అన్ని అనుభవాలలోను కనిపించేది, అతి దగ్గరలోనే ఉన్నది, హృదయ కుహరంలో తిరుగుతూ ఉండేది అయిన ఈ బ్రహ్మం అన్నింటికీ ఆశ్రయం. కదిలేవి, శ్వాసించేవి, రెప్పలార్చేవి, ఆర్చనివి అన్నీ కూడా  బ్రహ్మంలోనే స్థిరంగా ఉన్నాయి. స్థూలసూక్ష్మాలకు కారణమైంది, అందరూ ఆరాధించేది, అన్నింటి కంటే ఉత్తమమైంది, జ్ఞానానికి కూడా అందనిది అయిన బ్రహ్మాన్ని తెలుసుకో.
   ప్రకాశవంతమైంది, అణువుకంటే సూక్షమైంది, శాశ్వతమైంది అయిన బ్రహ్మం అన్ని లోకాలకీ, ఆ లోకాల్లో నివసించేవాళ్ళకి కూడా నిలయమై ఉంది. ఆ బ్రహ్మమే ప్రాణం, వాక్కు, మనస్సు, మంచి వస్తువు, అమరత్వం కూడా. ఉపనిషత్తులు అందిస్తున్న ఈ మహాస్త్రాన్ని ధనుస్సుగా తీసుకో. నిత్యం చేసే ఉపాసనవల్ల తీక్ష్ణమైన బాణాన్ని ఎక్కుపెట్టు. ఎటూ చెదరకుండా బ్రహ్మచింతనలోనే  కేంద్రీకరించిన మనస్సుతో వింటినారిని చెవిదాకా లాగు. నాశనం లేని బ్రహ్మమే లక్ష్యం. ఆ బ్రహ్మాన్ని తెలుసుకో.
   ఓం అనే ప్రణవ మంత్రమే ధనస్సు. లోనున్న ఆత్మే బాణం. బ్రహ్మమే లక్ష్యం. ప్రశాంతమైన మనస్సుతో ఆ లక్ష్యాన్ని ఛేదించాలి. లక్ష్యాన్ని ఛేదించిన బాణం దానితో ఒకటై పోయినట్టే బ్రహ్మంతో కలిసి పోవాలి. భూమ్యాకాశాలు, వాటి మధ్యనున్న అంతరాళం, మనస్సు, పంచ ప్రాణాలు దేనితోఅల్లుకుని ఉన్నాయో అదే ఆత్మ అని తెలుసుకో. ఇతరములైన వ్యర్ధ ప్రసంగాలు వదులుకో. ఈ సంసార సాగరాన్ని దాటి అమరత్వాన్ని చేర్చే సేతువు ఇదే.
   రథ చక్రంలో ఉన్న ఆకులన్నీ ఇరుసే ఆధారంగా ఉన్నట్టు, శరీరంలో ఉన్ననాడులు, సిరలతో నిండి ఉన్న హృదయకోశం లోపల  ఆత్మ అనేక విధాలుగా సంచరిస్తూ ఉంటుంది. ఆ ఆత్మనే ఓం అని ధ్యానించండి. అజ్ఞానాంధకారం నుంచి బయట పడాలనుకునే మీకు శుభం కలుగుతుంది. ఆత్మకు అన్నీ తెలుసు. హృదయాకాశంలో జ్యోతిర్మయమైన బ్రహ్మపురంలోనే అది నివసిస్తుంది. మనస్సే దానికి వస్త్రం. ప్రాణ  శరీరాలకి అది యజమాని. హృదయంలో స్థిరంగా ఉన్నాశరీరమంతా ఆవహించి ఉంటుంది. జ్ఞానులు మాత్రమే ఆనందమయమైన అమరత్వస్థితిని తెలుసుకుంటారు.
   ఆత్మను తెలుసుకోవడం వల్ల అజ్ఞానం నశిస్తుంది. సందేహాలన్నీ తీరిపోతాయి. జ్యోతిస్వరూమైన మనిషి యొక్క ఆనందమయకోశంలో నిర్మలం, నిరవయవం, విశుద్ధం అయిన బ్రహ్మం నివసిస్తుంది. కాంతినిచ్చే వాటన్నింటికీ కాంతిని ఇచ్చేది అదే. దాన్ని గురించే ఆత్మవిదులు తెలుసుకుంటారు. అక్కడ సూర్యుడు ప్రకాశించడు. చంద్రుడు తారలు వెలుగునియ్యవు. మెరుపులు కూడా కాంతిని ఇవ్వవు. అగ్ని విషయం కూడా అంతే. ఆత్మకు ఉండే తేజస్సు వల్ల మాత్రమే అన్నీ కాంతిని పొందుతున్నాయి. విశ్వమంతా  ఆత్మ జ్యోతి వల్లనే దేదీప్యమానంగా ప్రకాశిస్తోంది.
   ఇదంతా శాశ్వతమైన బ్రహ్మమే. కింద, పైన, అన్ని వైపుల, ముందూ వెనుక అంతటా ఆ బ్రహ్మం విరాజమానమై ఉంది. నిజంగా ఈ విశ్వమంతా అన్నింటికంటే ఉత్తమమైన ఆ బ్రహ్మమే నిండి ఉంది.
   ప్రాణస్నేహితులయిన రెండు పక్షులు ఒకే చెట్టు మీద కూర్చున్నాయి. వాటిలో ఒకటి చెట్టు మీద ఉన్న పండ్లని ఇష్టంగా తింటోంది. రెండో పక్షి ఏమీ తినకుండా చూస్తూ కూర్చుంది. ఒకే చెట్టు మీద కూర్చున్న ఆ రెండు పక్షుల్లో ఒకటి జీవాత్మ. అజ్ఞానంలోను, భ్రమలోను మునిగి తన బలహీనతకి దు:ఖపడుతోంది. కాని, పూజనీయమైన, యజమాని అయిన పరమాత్మను చూడగానే దాని దు:ఖమంతా తగ్గిపోతోంది.  స్వయంప్రకాశకుడు, సృష్టికర్త బ్రహ్మకంటే కూడా ముందు ఉన్నవాడు, విశ్వమంతటికి కర్త అయినవాడు, పరమాత్మను తెలుసుకున్న వివేకవంతుడైన సాధకుడు పుణ్యపాపాల్ని దాటి దు:ఖంలేని అన్నింటికంటే ఉత్తమమైన సమస్థితిని పొందుతున్నాడు.
   ఈశ్వరుడే అన్ని జీవుల్లోను ప్రాణంగా ప్రకాశిస్తున్నాడు. అది తెలుసుకున్న విద్వాంసుడు మాటను అదుపులో ఉంచుకుని అసలైన విద్వాంసుడిగా ప్రకాశిస్తాడు. అతడు అత్మయందే విహరిస్తూ, ఆనందిస్తూ, పుణ్యకార్యాలు చేస్తూ బ్రహ్మజ్ఞానుల్లో మొదటివాడుగా నిలబడతాడు. ఆత్మనిగ్రహం ఉన్నవాళ్ళు కొంచెం కూడా పాపాలు లేకుండా చేసుకుని జ్యోతిర్మయం, పరిశుద్ధం అయిన ఆత్మానుభూతిని పొందుతారు. సత్యం, తపస్సు, ధ్యానం, జ్ఞానం, బ్రహ్మచర్యం వంటివి పద్ధతిగా ఎప్పుడూ ఆచరిస్తూ ఉండడం వల్ల ఆ ఆత్మ అతడి మనస్సులోనే దొరుకుతుంది.
   నిజాన్ని మాట్లాడేవాళ్ళే ఎప్పుడూ గెలుపుని పొందుతారు. అబద్ధాన్ని ఆశ్రయించే వాళ్ళకి ఎప్పుడూ ఓటమే కలుగుతుంది. కోరికల్ని వదిలిన ఋషులు ఈ మార్గం ద్వారానే సత్యానికి నిలయమైన పరమపదాన్ని చేరుకుంటారు.  ఇంత అని చెప్పడానికి వీలు లేని జ్యోతి స్వరూపం మనస్సుకి తెలియనంతగా ప్రకాశిస్తుంది. అతి సూక్ష్మమైన, చాలా దూరంగా ఉన్న పరబ్రహ్మం శరీరంలోనే ఉంది. ఋషులు హృదయంలో ఉన్న పరబ్రహ్మని బ్రతికి ఉండే చూడగలరు.
   ఆత్మని మాటలతో వర్ణించలేం. కళ్ళతో చూడలేం, ఇంద్రియాలతో అనుభవించలేం. ఏ విధమైన పుణ్యకార్యాలు దాన్ని చూపించలేవు. మనస్సు ప్రశాంతంగాను, నిర్మలంగాను ఉన్నప్పుడు ప్రాణాన్ని, మనస్సుని, శరీరాన్ని అన్నింటినీ వదిలేసి ధ్యానంలో నిమగ్నమైనవాడు ఆత్మను దర్శిస్తాడు. ఈ శరీరంలో ప్రాణం అయిదు విధాలుగా వ్యాపించి ఉంటుంది. సూక్ష్మమైన ఆత్మజ్ఞానం వల్లనే దాన్ని తెలుసుకోవాలి. మనిషి జ్ఞానం చుట్టూ ఇంద్రియాలు అల్లుకుని ఉంటాయి. స్వచ్ఛమైన, నిర్మలమైన జ్ఞానంతోనే ఆత్మదర్శనం కలుగుతుంది. పరిశుద్ధమైన మనస్సు కలవాడు తనకి గల కోరికల్నివేంటనే పొంద గలుగుతాడు. కనుక, లోకంలో సంపదల మీద కోరికలు ఉన్నవాడు అత్మజ్ఞానం పొందినవాణ్ణి ఆరాధించాలి.
   ఆత్మసాక్షాత్కారం పొందినవాడు గొప్ప ప్రకాశం కలిగిన, జగత్తు మొత్తానికి ఆధారమైన బ్రహ్మాన్ని తెలుసుకుని మోక్షాన్ని పొందుతాడు. ఇంద్రియ సుఖాలకోసం ఆరాటపడేవాళ్ళు వాటిని తీర్చుకోడం కోసం మళ్ళీ మళ్ళీ పుడుతూనే ఉంటారు. ఆత్మసాక్షాత్కారం పొందిన జ్ఞానికి కోరికలు ఈ జన్మలోనే నశించి పోతాయి. గొప్ప గొప్ప ఉపన్యాసాలు ఇవ్వడం వల్లగాని, శాస్త్రాలన్నీ చదవడం వల్ల గాని, గొప్ప పండితులు చెప్పినదాన్ని విని ఆత్మను గురించి తెలుసుకోడం వల్ల గాని ఆత్మానుభవం కలగదు. మనస్సులో దాన్ని గురించే ఆలోచిస్తూ తపనతో ధ్యానం చేసేవాడికి మాత్రమే ఆత్మయొక్క స్వరూపం తెలుస్తుంది. మనోబలం లేనివాళ్ళకి, అజాగ్రత్తగా ఉండేవాళ్ళకి, శాస్త్రానికి వ్యతిరేకంగా తపస్సు చేసేవాళ్ళకి ఆత్మ కనిపించదు. దృఢమైన మనస్సు, తగిన శ్రద్ధ కలిగి ప్రయత్నించేవాళ్ళ ఆత్మ పరబ్రహ్మలో లీనం అవుతుంది.
   ఆత్మానుభవం పొందిన ఋషులు ఆత్మజ్ఞానంతో తృప్తిపడతారు. వాళ్ళకి కోరికలు అనేవి ఉండవు. వాళ్ళు పరమాత్మ స్వరూపంగా అంతటా పరమాత్మనే దర్శించుకుంటారు. వైరాగ్యం, నిరంతర సాధన వల్ల పరమాత్మలోనే మనస్సుని నిలిపే సాధకులు ఆత్మసాక్షాత్కారం పొంది పరబ్రహ్మను దర్శించి మోక్షాన్ని పొందుతారు. వారిలో ఉండే పదిహేను అంశాలు వాటి స్థానానికి, వాళ్ళ ఇంద్రియాలు వాటి అధిదేవతల్లోకి, వాళ్ళు చేసిన కర్మలు జీవాత్మకు సంబంధించిన శాశ్వతమైన తత్త్వంలోకి ప్రవేశిస్తాయి.
   ప్రవహించే నదులు తమ పేర్లు పోగొట్టుకుని సముద్రంలో కలిసిపోయినట్టు జ్ఞాని కూడా తన నామ రూపాల్ని పోగొట్టుకుని అన్నింటికంటే ఉత్తమమైన, గొప్పప్రకాశం కలిగిన పరబ్రహ్మ తత్త్వంలో లీనమవుతాడు. పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని తెలుసుకున్న ప్రతివాడు పరబ్రహ్మే అవుతాడు. స యోహ వై తత్పరమం బ్రహ్మవేద బ్రహ్మైవ భవతి అతడి వంశంలో అందరూ బ్రహ్మవిదులే జన్మిస్తారు. దు:ఖాలకి, పాపాలకి అతీతుడై శాశ్వతమైన అమరత్వాన్ని పొందుతాడు. అటువంటి బ్రహ్మవిద్యావేత్తకు నమస్కారాలు అంటోంది శ్రుతి.
   నియమ నిష్ఠలతో కర్మలు చేసినవాళ్ళకి, వేదాల్ని అభ్యసించినవాళ్ళకి, బ్రహ్మాన్ని ఉపాసించినవాళ్ళకి, శ్రద్ధ కలిగినవాళ్ళకి, ఏకర్షి అనబడే అగ్నికి ఆహుతులు ఇచ్చినవాళ్ళకి, శాస్త్రబద్ధంగా శిరోవ్రతాన్ని అనుష్ఠానం చేసినవాళ్ళకి మాత్రమే బ్రహ్మ విద్యను ఉపదేశించాలి.
   ఇదే నిజమైన నిజం! ఈ నిజాన్నే పూర్వకాలంలో అంగిరసుడు తన శిష్యులకి ఉపదేశించాడు.ఏ ఇతర వ్రతాన్నీ చెయ్యనివాడు దీన్ని నేర్చుకోకూడదు. మహాఋషులారా! మీకు నమస్కారాలు! మహాఋషులారా! మీకు నమస్కారాలు!
                                                   (ముండకోపనిషత్తు ఆధారంగా)


సుందరమైన కథలు-జన్మసంస్కారము

జన్మసంస్కారము
సహస్రపాదుడు కథ
    భృగువంశంలో ప్రమతికీ ఘృతాచికీ పుట్టినవాడు, అమితమైన ప్రకాశం కలవాడు రురుడు. అతడి భార్య ప్రమద విశ్వావసుడు అనే గంధర్వుడు, అప్సరస మేనకల కుమార్తె.
  ఒకసారి ప్రమదని పాము కరిచింది. రురుడు తన ఆయుష్షులో సగం ఇచ్చిఆమెని మరణించకుండా కాపాడుకున్నాడు.
   అప్పటి నుంచి రురుడికి పాములంటే చాలా కోపం. మొత్తం పాముల్ని చంపేసి ఎక్కడా పాములు లేకుండా చెయ్యాలని సంకల్పించాడు. అందుకే పాముల్ని వెతికి వెతికి కర్రతో కొట్టి చంపుతున్నాడు.
   ఒకచోట అతడికి ఒక పెద్ద పాము కనిపించింది. దాని పేరు ’డుండుభము’. అది అసలు విషం లేని పాము. దాన్ని కూడా చంపాలని తన చేతిలో ఉన్న కర్ర  పైకి పట్టుకున్నాడు.
   ఆ పాము భయంతో భగవన్నామం చేస్తూ “ నువ్వు మంచి ప్రవర్తన గలవాడివి, గొప్ప తేజస్సుతో వెలిగిపోతున్నావు. నీకు పాముల మీద ఎందుకింత కోపం వచ్చింది?” అని అడిగింది.
   అది విని “నా పేరు రురుడు, నాది భృగువంశం. పాము నా భార్యకి హాని చేసింది. అందుకే అన్ని పాముల్ని చంపేస్తున్నాను. నిన్ను కూడా వదులుతానని అనుకోకు” అంటూనే చేతిలో ఉన్న కర్రని పైకి ఎత్తాడు.
   యమదండంలా ఉన్న ఆ కర్రని చూస్తూ డుండుభమనే ఆ పాము వెంటనే మహర్షి రూపంలోకి మారి నిలబడింది.
   మహర్షిని చూసిన రురుడు “ ఇది చాలా వింతగా అనిపిస్తోంది. ఇప్పటి వరకు పాము రూపంలో ఉన్న నువ్వు ఇప్పుడు ఈ రూపంలోకి ఎలా మారావు?” అని అడిగాడు.
   ఆ మహర్షి నా కథ చెప్తాను విను “నా పేరు సహస్రపాదుడు. నేను, ’ఖగముడు’ సహాధ్యాయులం. ఒకరోజు హోమశాలలో ఉన్నప్పుడు నేను గడ్డితో చేసిన పాముని సరదాగా నా స్నేహితుడు ఖగముడి మీద వేశాను.
   అతడు దాన్ని నిజమైన పాము అనుకుని భయపడ్డాడు. వెంటనే కోపంతో  “నువ్వు విషం లేని పాముగా మారిపోతావు!” అని నన్ను శపించాడు.
   నాకు ఆశ్చర్యంగా అనిపించి స్నేహితుడివని ఏదో వేళాకోళంగా గడ్డిని పాము అకారంలో చేసి నీ మీద వేశాను. నిజం పాము తెచ్చి నీ మీద వెయ్యలేదు కదా? ఎందుకంత కోపం తెచ్చుకున్నావు? అని అడిగాను.
   అప్పటికి శాంతించిన ఖగముడు తను చేసిందేమిటో తెలుసుకున్నాడు. “నేనిచ్చిన శాపం ఎలాగూ జరగక మానదు. కొంతకాలం విషం లేని పాముగానే జీవిస్తావు.
   తరువాత భృగువంశోద్ధారకుడైన రురుణ్ణి చూడగానే నీకు శాపం నుంచి విముక్తి కలుగుతుంది అదే ఇప్పుడు జరిగింది” తన గురించి చెప్పాడు.
   మహర్షి సహస్రపాదుడు రురుణ్ణి చూసి మళ్ళీ ఈవిధంగా చెప్పాడు “నువ్వు బ్రాహ్మణుడివి, గొప్పదైన భృగువంశంలో జన్మించావు, సద్గుణ సంపన్నుడివి, గొప్ప తేజస్సు కలవాడివి. నువ్వు ఈ విధంగా పాముల్ని కొట్టి చంపడం ఆశ్చర్యం కలిగిస్తోంది.
   హింస చెయ్యడం క్షత్రియుల స్వభావం. ఇతరులలో ఉన్న హింసా ప్రవృత్తిని పోగొట్టగల దయ స్వభావం కలవాళ్ళు బ్రాహ్మణులు. నీకు తెలుసా? జనమేజయుడు అనే రాజు సర్పయాగం చేస్తున్నప్పుడు నాగవంశం నాశనమవడం మొదలుపెట్టింది.
    అ సమయంలో నీ తండ్రికి శిష్యుడైన అస్తీకుడు అనే పేరు గల బ్రాహ్మణుడు ఆ యాగన్ని ఆపించాడు. కాని నువ్వు మాత్రం గొప్ప బ్రహ్మణవంశంలో పుట్టి నీ బార్య మీద ప్రేమతో ఏదో ఒక పాము హాని చేసిందని మొత్తం నాగజాతినే నాశనం చేస్తున్నావు.
   జ్ఞానవంతుడివి కనుక నువ్వు చేస్తున్న పని మంచిదో కాదో కొంచెం అలోచించు!” అని రురుడికి నచ్చచెప్పడానికి ప్రయత్నించాడు సహస్రపాదుడు.
   రురుడు సహస్రపాదుడు చెప్పింది విని తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. అప్పట్నుంచి పాముల్ని కొట్టి చంపడం మానేశాడు. జన్మతో వచ్చిన సంస్కారం ఎప్పటికీ వెంటనంటే ఉంటుంది.

మంచి సంస్కారం పొందాలంటే మంచి పనులే చెయ్యాలి!!

సాయికి భక్తిపూజ _ బాబాలకు భజనపూజ


నాడు సాయిపథం _ నేడు బాబాలపథం

సాయికి భక్తిపూజ _ బాబాలకు భజనపూజ
  
   నన్ను చూడాలని నా మీద భక్తి పెంచుకున్న భక్తులు ఎంత దూరంలో ఉన్నా పిచ్చుక కాళ్ళకు దారం కట్టి లాగినట్టు నా దగ్గరకు లాక్కుంటాను అన్నారు బాబా! పుణ్య కార్యాలను చెయ్యాలని తలపెట్టి ఆ కోరిక బలీయంగా ఉన్నప్పుడు దాన్ని జరిపించే భారం భగవంతుడే తీసుకుంటాడు.
   “బాబా దర్శనానికి వెళ్ళి ఏనాడూ ఏమీ కోరలేదు. బాబా దయ మా మీద ఉండాలని మాత్రమే ఆశించాము!” అన్నారు ఆనాటి భక్తులు. నన్నే భగవంతుడిగా కొలుస్తూ...నా మీదే ధ్యాస పెట్టుకుని నాతోనే గడపాలనుకుంటున్న నా భక్తుల అవసరాలేమిటో నేను గుర్తించలేనా?” అన్నారు బాబా.
    భగవంతుడికి కులమతాలు ఉండవు. ఎవరు ఏ రూపంలో కొలుస్తే భక్తి ఏర్పడుతుందో ఆ రూపంలో కొలుస్తారు. ఎవరి దేవుణ్ణి ఎలా పూజించాలని భావిస్తారో ఆ దేవుడి రూపాన్ని బాబాలో చూసుకుని అదే విధంగా పూజించేవారు.
   ఎవరు ఎలా పూజించినా భక్తులు తనను ఏ రూపంలో చూడాలనుకుంటున్నారో అదే రూపంలో దర్శనమిచ్చి సద్గురువుగా నిరూపించుకున్నారు.
   శిష్యులు ఎప్పుడూ శిష్యులుగానే ఉండిపోకూడదు. వాళ్ళు కూడా గురువులుగా ఎదగాలి. ప్రతి గురువుకూ కనీసం ఒక్కడైనా శిష్యుడు ఉండాలి. జ్ఞాన సంపాదనకు ముగింపు లేదు. గురువు నేర్చుకోవలసిన విషయాలు కూడా చాలా ఉంటాయన్నారు.
   భజన సమాజంలో ఉండేవారు గాని, దాన్ని నడిపేవారు గానీ భక్తులే అయి ఉంటారని భావించవద్దు. భక్తిని ప్రదర్శిస్తూ భుక్తి కోసము, ప్రదర్శన కోసమూ కూడా భజనలు చేసే వారు ఉన్నారు.
   అది ఏ రూపంగా జరిగినా భగవంతుణ్ణి ఉద్దేశించే కనుక అక్కడికి చేరిన వాళ్ళల్లో భక్తుల్ని భగవంతుడే చూస్తాడు.
   గురువును నమ్మిన శిష్యుడికి ఎప్పుడూ చెడు జరగదు. శిష్యులున్నంత మాత్రాన గురువు సద్గురువు కాలేడు. ఎప్పటికయినా శిష్యులు ఆ విషయాన్ని తెలుసుకో గలుగుతారు అన్నారు శ్రీసాయినాథుడు.                                                                                           
                                                                     ********
   పిచ్చుకలతోనూ, దారాలతోనూ పనిలేదు. బుల్లి డబ్బాలు, పెద్ద డబ్బాలు, నలుపు తెలుపు, రంగురంగులవి, గోడకి అతికీంచేవి దేన్నయినా ఉపయోగించగలరు ఈనాటి  బాబాలు.
   తీగలుంటే చాలు, ప్రపంచంలో డొంకంతా కదులుతుంది. కాబట్టి భక్తుల్ని లాక్కోడం ఈనాటి బాబాలకి కష్టమైన పని కాదు.
   తలపెట్టిన కార్యం ఎలాంటిది అనే విషయం పక్కన పెడితే.. నిర్దేశించింది, ఉద్దేశించింది ఎవరి కోసమో వారే మార్గాన్ని కూడా సర్దేసి ఉంచుతారు. ఏనాడయినా భక్తులకు ఉండాల్సింది బాబాల దయే కదా!
  దయ చూపించమని అర్ధంతో కలిపి అర్ధిస్తే ఏ బాబా మాత్రం తన భక్తుల్ని కరుణించకుండా ఉంటాడు?
   బాబా ఏ రూపంలో ఉన్నా భక్తులకి అభ్యంతరం లేదు కాబట్టి పూజించే విధానంలోనూ, పెట్టే ప్రసాదాల్లోను అవసరాన్ని బట్టిఎక్కువ తక్కువలుంటాయేమో గాని, చేసే పూజలోగాని, భజనలో గాని లోటుండదు.
   ఎవరి అవసరాన్ని వాళ్ళు దృష్టిలో పెట్టుకుని ప్రతి మేటి భక్తుడికి శిష్య భక్తలుండేలా చూసుకుంటారు. కాలాన్ని బట్టి, అవసరాన్ని బట్టి పెరుగుతున్న బాబాలకి అనుగుణంగా జ్ఞానాన్ని పెంచుకుంటూ  మేటి భక్తులూ...వారి నుంచి శిష్య భక్తులూ ఎప్పటికప్పుడు కొత్త జ్ఞాన సముపార్జనలోనే ఉంటారు.
   భజన సమాజంలో ఉండేవారుగాని, దాన్ని నడిపేవారుగాని, భక్తులే ఉండాలని లేదు. సమాజం ముఖ్యం. దాన్ని నడిపించడం అంతకంటే ముఖ్యం.
   రెండూ ఉన్నప్పుడు భజనలు  చేసే భక్తులకు లోటుండదు. భక్తి విషయానికొస్తే ఎవరి భగవంతుడి మీద ఎవరికెంత భక్తి ఉండాలో అంతే ఉంటుంది.
  వారి భక్తి కొలత వారి భగవంతుడే చూసుకుంటాడు. అవసరమైతే తనకి అనుగుణంగా పెంచుకుంటాడు కూడా.

   ఈనాటి బాబాలని నమ్మిన మేటి భక్తులకి ఎప్పటికీ చెడు జరగదని...మేటి భక్తులు లేని బాబాలకు స్వయంప్రకాశం ఉండదనీ...ఎప్పటికయినా బాబాలకు మేటి శిష్యులే గురువులనీ...శిష్య భక్తులకి కూలంకషంగా తెలుసు!!

సాయిపథం

నాడు సాయిపథం _ నేడు బాబాల పథం
సాయికి విరాళాలు _  భక్తులకు విరాళాలు
      దేవాలయంలో గాని, మసీదులోగాని మొత్తం దీపాలు వెలుగుతూ ఉండాలి అనేవారు సాయి. ఆయనే స్వయంగా వెలిగించేవారు కూడా!
   ఆనాడు దీపాలు వెలిగించడానికి కావలసిన నూనె వర్తకుల్ని అడిగి తెచ్చేవారు. దేవాలయంలో మీరు వెలిగించే దీపాలకు నూనె మేము ఎందుకు ఇవ్వాలి అనుకుని వర్తకులు నూనె ఇవ్వడం మానేసారు.
   అప్పుడు కూడా దీపాలు వెలుగుతూనే ఉన్నాయి. నూనె లేకపోతే దీపాలు వెలిగించలేరా...! నీళ్ళతోనే దీపాలు వెలిగించారు సాయి. వర్తకులు తమ తప్పు తెలుసుకుని సాయిని క్షమించమని అడిగారు.
   మరి, నూనె అడగడం ఎందుకు ? అందులో పరమార్ధం ఉంది కనుక ! తనను సేవించే వాళ్ళనే కాదు, దాని కోసం సహాయ పడిన వాళ్లని కూడా గుర్తిస్తాడు భగవంతుడు.
   మంచి పని చేసే వాళ్లకి మాత్రమే ఫలితం దక్కదు...ఆ పని చేయించిన వాళ్లకి, చెయ్యడానికి సహాయ పడిన వాళ్లకి కూడా ఫలితం దక్కుతుంది.
   అలాగే చెడ్డపని కూడా చెడు చేసిన వాళ్లకే కాదు, చేయించిన వాళ్లకి, చూసిన వాళ్లకీ కూడ దండన తప్పదు ! అన్నారు సాయి.
   దీపాలు వెలిగించింది బాబాయే అయినా దానికి నూనె ఇచ్చి సహాయపడిన వర్తకులు కూడ ఆ ఫలితాన్ని పొందారు. ఎప్పుడూ ధనార్జన లోనే మునిగి తేలే వర్తకుల్ని భగవంతుడికి దగ్గర చేసి వాళ్లకి కూడా మోక్షాన్ని కలుగ చెయ్యాలన్నదే బాబా కోరిక.
   అది తెలిసిన వర్తకులకు దీపాలు వెలగడానికి తమ వంతు సహకారాన్ని అందించారు.
   బాబా ఎవరి నుంచి ఏ వస్తువు తీసుకున్నా దాని అవసర ఎవరికి ఉందో అది అక్కడికే చేరేది. దీవల్ల ఇచ్చిన వాళ్ళకి భగవదనుగ్రహం లభిస్తే, దాన్ని పొందిన వాళ్లకి ఆ అవసరం తీరేది.
    దేనినీ ఆశించకుండా కోరికలు, సంపదలు లేని జీవితాన్ని జీవించి చూపించారు శ్రీసాయినాథుడు !
                                                                       ********
   ఈనాడు అంతటా విద్యుద్దీపాలే కనుక నూనె దీపాల అవసరం తక్కువే ! అయినా దేవాలయాలకు గాని, మసీదులకు గాని లభిస్తున్న విరాళాలు ఎక్కువే ! పిండి కొద్దీ రొట్టె అన్నట్టు వస్తున్న ఆదాయాన్ని బట్టి హంగులూ పెరిగాయి.
   ఆనాడు విరాళం సేకరించి ఇచ్చిన వారికి భగవదనుగ్రహం కలగాలి అనుకునేవారు సాయి. ఈనాడు విరాళం సేకరిస్తున్న వాళ్ళు కోకొల్లలు.
   ఎన్నో సంస్థలు కూడా వెలిశాయి. ఒక్క దేవాలయాలకే కాదు అనాధ శరణాలయాలకు, వృద్ధాశ్రమాలకు, వ్యాధిగ్రస్తులకు, అంగ వైకల్యం కలవాళ్లకి, తుఫాను బాధితులకు, భూకంప బాధితులకు ఇలా ఎంతో మంది కోసం విరాళాలు సేకరిస్తూనే ఉన్నారు. దాతలు ఇస్తూనే ఉన్నారు.
   సంస్థలే కాదు...అయ్యప్ప భక్తులు, ఆంజనేయస్వామి భక్తులు, సాక్షాత్తు బాబా భక్తులు,  ఎంతో మంది ఇళ్ళ దగ్గర, రోడ్ల మీద, ఇక్కడ అక్కడ అని లేకుండ విరాళాలు సేకరిస్తూనే ఉన్నారు. ఈనాటి స్వామీజీల కోసం విరాళాల విలువ  చెప్పలేనంత.
    ఇంతమంది సేకరించిన విరాళాలు ఎవరి దగ్గరికి చేరుతున్నాయో.. ఎంత మందికి మంచి జరుగుతోందో.. తెలియదు కాని, భక్తితో విరాళ మిచ్చిన వాళ్లకి భగవదనుగ్రహం మాత్రం తప్పకుండా కలుగుతుంది.

   “ విరాళ సేకరణ స్వలాభానికి ఉపయోగిస్తే...విశ్వమంతా వ్యాపించిన విశ్వేశ్వరుడు మాత్రం వదలడు !” 

సుందరమైన కథలు-క్రోధస్వభావము

క్రోధ స్వభావము
కౌశికుడు కథ
   ఒకరోజు మార్కండేయ మహాముని పాండవుల ఆశ్రమానికి వచ్చాడు. పాండవులు ఆయన్ని ఆహ్వానించి భక్తి శ్రద్ధలతో పూజించారు. ఆయన స్త్రీ పురుషులకి అవసరమయిన ముఖ్య ధర్మాల గురించి, క్రోధ స్వభావం మనిషి వివేకాన్ని పోగొడుతుందని చెప్తూ పాండవులకి ఒక కథ చెప్పాడు.
   పూర్వం కౌశికుడు అనే పేరుగల బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతడు గొప్ప తపసంపన్నుడు. కాని, కోపం చాలా ఎక్కువ. తపస్సు వల్ల ఎంత గొప్ప ఫలితాన్ని పొందినా, అతడి కోపం ఆ  ఫలితానికి తగిన ప్రయోజనం లేకుండా చేస్తోంది.
   కౌశికుడు ఒకరోజు తన గ్రామానికి దగ్గరలో ఉన్న ఒక పెద్ద చెట్టు కింద కూర్చుని వేదాధ్యయనం చేసుకుంటున్నాడు. ఆ చెట్టుకొమ్మ మీద కూర్చున్న ఒక కొక్కెర (కొంగ) అతడి మీద రెట్ట వేసింది. అతడు కోపంగా పైకి చూశాడు. అతడి కోప తీవ్రతకి కొక్కెర బూడిదై నేల మీద పడింది.
   అంత కోప స్వభావం కలిగినా కూడా  కౌశికుడు చచ్చి కింద పడిన కొక్కెరని చూసి తను అలా చూడకుండా ఉండవలసింది అని మనస్సులో చాలా బాధ పడ్డాడు.
   మధ్యాహ్నం అవడంతో భిక్షకి బయలు దేరాడు. వికలమైన మనస్సుతోనే తిరుగుతూ ఒక ఇంటి దగ్గర నిలబడి భిక్షాందేహి అని అడిగాడు.
   ఇంటి లోపల ఉన్న ఇల్లాలు అతడికి భిక్ష వెయ్యడానికి సిద్ధం చేస్తోంది. అదే సమయంలో ఆమె భర్త భోజనం పెట్టమని అడిగాడు. అతడికి భోజనం పెట్టి తాంబూలం ఇచ్చి, అతడు పడుకున్నాక కాళ్ళు ఒత్తుతూ కూర్చుంది.
  బయట భిక్షకోసం బ్రాహ్మణుడు ఎదురు చూస్తున్నాడన్న విషయం అమెకి అప్పటికి  గుర్తొచ్చింది. భర్త నిద్రపోతున్నాడని నిశ్చయించుకుని అతణ్ణి వదిలి భిక్ష తీసుకుని బయటకి వచ్చింది.
   ఆమెని చూసిన కౌశికుడు కోపంతో మండిపడుతూ అడిగిన వెంటనే పెట్టి ఉంటే ఇప్పటికి వెళ్ళిపోయి ఉండేవాడిని కదా? నన్ను ఇంతసేపు ఎందుకు నిలబెట్టావు? ఎందుకు  అవమాన పరిచావు? అని కోపంగా అరిచాడు.
   ఆ ఇల్లాలు శాంతంగా జవాబిచ్చింది అయ్యా! మీకు భిక్ష వేద్దామని తీసుకుని వస్తుంటే నా భర్త ఆకలితో వచ్చాడు. అతడికి భోజనం పెట్టి, అవసరమయిన పనులు పూర్తి చెయ్యడంలో పడి మీ మాట మర్చిపోయాను నన్ను క్షమించండి అని ప్రాధేయపడింది.
   ఆమె మాటలు విని కౌశికుడు నాకంటే నీకు నీ భర్త ఎక్కువయ్యాడా? భిక్ష వేస్తున్నాననే అహంకారంతో నన్ను ఇంత సేపు నిలబెట్టి అవమాన పరిచావు. అసలే కోపంతో ఉన్న నా కోపాన్ని ఇంకా పెంచావు అన్నాడు గట్టిగా.
   అమె చిరునవ్వు నవ్వుతూ నువ్వు కోపంగా చూడగానే కాలి బూడిదవడానికి నేను చెట్టు మీద ఉన్న కొక్కెరని కాదు. నేను మహా పతివ్రతని. నా దగ్గర నీ కోపతాపాలు పనిచెయ్యవుఅని చెప్పింది.
   ఆమె మాటలు విని కౌశికుడు ఆశ్చర్యంగా ఆమె వైపు చూశాడు. ఆమె దివ్యదృష్టికి కారణం పాతివ్రత్యమే అని తెలుసుకున్నాడు. తన అవివేకానికి సిగ్గుపడ్డాడు.
   అమెకి రెండు చేతులు జోడించి నమస్కరించి తల్లీ! నీ పాతివ్రత్యం అమోఘమైంది. దయచేసి నాకు ధర్మాన్ని ఉపదేశించు! అని ప్రార్ధించాడు.
   అతడి ప్రార్ధన విని ఆమె అయ్యా! నాకు పతిసేవ చెయ్యడమే తెలుసు. నువ్వు వేదాలు అధ్యయనం చేశావు. కాని, నీకు ధర్మసూక్ష్మాలు తెలియవు.
   మిథిలానగరంలో ఇంద్రియాల్ని జయించినవాడు, ఎప్పుడూ సత్యాన్నే పలికేవాడు, తల్లితండ్రులయందు భక్తి కలిగినవాడు ధర్మాత్ముడు అనే పేరుగల కిరాతుడు ఉంటాడు. అతణ్ణి ఆశ్రయిస్తే నీకు అన్ని ధర్మాలు తెలియ చేస్తాడు అని పతివ్రత అతడికి కొన్ని ధర్మ సూక్ష్మాల్ని బోధించి పంపించింది.
    కౌశికుడు పతివ్రత దివ్యదృష్టికి ఆశ్చర్యపడుతూ, తన ప్రవర్తనకి సిగ్గుపడుతూ ఆమె చెప్పినట్టు అనేక నగరాలు, గ్రామాలు దాటి మిథిలా నగరానికి చేరుకున్నాడు. రాజమార్గంలో వెడుతూ కనిపించిన వాళ్ళని ధర్మవ్యాధుడు ఎక్కడ ఉంటాడో అడిగి తెలుసుకుంటున్నాడు. చివరికి అతడు ఉన్న ప్రదేశానికి చేరుకున్నాడు.
  అతడు కూర్చుని ఉన్నదుకాణాన్ని చూశాడు. అతడు అమ్ముతున్న మాంసాన్ని, అంగడి చుట్టూ మూగి ఉన్న జనాన్ని చూసి అసహ్యంతో దూరంగా నిలబడి పోయాడు .
   కౌశికుడు రావడాన్ని చూసిన ధర్మవ్యాధుడు అంగడి నుంచి బయటకి వచ్చి కౌశికుణ్ణి బ్రాహ్మణోత్తమా! నువ్వు కౌశికుడివి కదా? మహాపతివ్రత పంపించడం వల్ల ధర్మోపదేశం పొందడానికి నా దగ్గరికి వచ్చావు. ఆలస్యంగా భిక్ష వేసినందుకు ఆమె మీద కోపగించినట్టే,  నువ్వు వచ్చిన వెంటనే ఆదరించ లేదని నామీద కూడా ఆగ్రహిస్తావేమో? అందుకే అంగడి విడిచిపెట్టి నేనే నీ దగ్గరికి వచ్చాను అన్నాడు.
   అతడి మాటలు విని పతివ్రత ప్రభావమే ఆశ్చర్యంగా ఉంది అనుకుంటే, ఈ ధర్మవ్యాధుడి ప్రభావం ఇంకా ఆశ్చర్యంగా ఉంది అనుకున్నాడు కౌశికుడు. మహాత్మా! నువ్వు కిరాత వంశంలో జన్మించావు. మాంసాన్ని అమ్ముకుంటున్నావు. నీకు దివ్యదృష్టి ఎలా అబ్బింది? నిన్ను చూశాక నా జన్మ ధన్యమయింది. నువ్వు ఉపదేశించే ధర్మసూక్ష్మాల వల్ల నాకు జన్మ సార్ధకత కలుగుతుంది అన్నాడు.
   ధర్మవ్యాధుడు కౌశికుణ్ణి తన ఇంటికి తీసుకుని వెళ్ళాడు. కౌశికుడు చండాలుడి ఇల్లు అని సంశయించకుండా భక్తితో అతడి వెంట వెళ్ళాడు.
   ధర్మవ్యాధుడు కౌశికుడికి అనేక ధర్మ సూక్ష్మాలు బోధించాడు. అతడి బోధనల వల్ల కోపాన్ని విడిచిపెట్టి, అజ్ఞానం పోగొట్టుకుని కౌశికుడు గొప్ప వివేకవంతుడయ్యాడు.
   తరువాత ధర్మవ్యాధుడు కౌశికుణ్ణి తన ఇంటి లోపలికి తీసుకుని వెళ్ళాడు. ఆభరణాలు ధరించి, ఇష్టమైన ఆహారం తింటూ, అనువైన ఆసనాల మీద కూర్చుని ముసలితనంతో వాడి ఉన్న దంపతుల్ని చూపించి కౌశికా ! వీళ్ళు నా తల్లితండ్రులు. వీళ్ళకి సేవ చెయ్యడం వల్లనే నాకు ఇంత గొప్ప దివ్యజ్ఞానం కలిగింది.
   నా సంగతి సరే, మరి నీ సంగతి ఏమిటి? నువ్వు నీ తల్లితండ్రులకి ఒకడే కొడుకునని చెప్పావు. వాళ్ళ అనుమతి తీసుకోకుండా తపస్సు చేసుకుంటూ జీవిస్తున్నావు. ఇప్పుడు వాళ్ళు ముసలితనంతో బాధ పడుతూ ఉండి ఉంటారు.
   పాపం వాళ్ళు నీ కోసం ఎంత ఎదురు చూస్తున్నారో, ఎంత ఆవేదన అనుభవిస్తున్నారో. నీ తల్లితండ్రులకి కొడుకుగా నువ్వు తప్ప ఇంకెవరు సేవ చేస్తారు? ఇప్పటికైనా నువ్వు తిరిగి ఇంటికి వెళ్ళి నీ తల్లి తండ్రుల సేవచేసి తరించు. వాళ్లకి ఇష్టంగా నడుచుకుంటే నువ్వు కృతార్ధుడివి అవుతావు అని చెప్పాడు ధర్మవ్యాధుడు.
   ఈ కథ ద్వారా మార్కండేయ మహర్షి  స్త్రీలకి కుటుంబ క్షేమము, పురుషులకి తల్లితండ్రుల సేవ ముఖ్యమని, కోపస్వభావం అనర్ధాలకి దారితీస్తుందని  తెలియచేశాడు.

కోపస్వభావం వల్ల మనిషి  వివేకాన్నికోల్పోతాడు!!