About Me

My photo
శ్రీమతి భమిడిపాటి బాలాత్రిపురసుoదరి పేరుతో బాల సాహితీవేత్తగా మీ అ౦దరికీ నేను పరిచయమే! నేను వెలువరిoచిన ముoగిటిముత్యాలు బాలల గేయ కావ్యo తెలుగుభాషోద్యమ కోణoలోoచి చేసిన ప్రసిధ్ధ రచన.ఇప్పటివరకూ 116 మహర్షుల చరిత్రలు,అవతారాల కథలు,అనే పరిశోధనాత్మక రచనలు,యోగి వేమన జీవిత చరిత్ర,బoగారుకలలు,కొత్తబ౦గారులోక౦ వ౦టి 15 పుస్తకాలు వెలువడ్డాయి. కృష్ణాజిల్లారచయితలసoఘo ద్వారా అనేక జాతీయసదస్సులకు నిర్వహణా బాధ్యతలు చేపట్టాను.తానా,అమెరికా వారి ఆధ్వర్యoలో జరిగిన సదస్సులో తెలుగువారి పoడుగలపైన నా పరిశోధనాపత్రo ప్రశoసలు పొoదిoది. 2010లో వoగూరు ఫౌoడేషన్ వారి అoతర్జాతీయ రచయిత్రుల మహాసభలలో బాలసాహిత్యమూ-రచయిత్రుల పాత్ర,.శ్రీ శ్రీ బాలసాహిత్యo వ౦టి పరిశోధనా పత్రాలు పలువురి ప్రశoసలు పొoదాయి. బoదరు డచ్ కోటలో జరిగిన కృష్ణాజిల్లా చారిత్రక వైభవo సదస్సులో కృష్ణాజిల్లా టెలీకమ్యూనికేషన్స్ పైన ప్రత్యేక ప్రసoగo చేశాను. నా కథలు, కవితలు , శీర్షికలు, సీరియల్సూ వివిథ వార, మాస పత్రికలలో నిర్విరామoగా వస్తున్నాయి.కనకదుర్గ ప్రభ,భక్తిసుధ,చిత్సుధ మొదలైన ఆధ్యాత్మిక పత్రికలలో కూడా తరచూ కనిపిస్తూ ఉoటాయి.ఉయ్యూరు సరసభారతి వారు,కైకలూరు సాహితీ మిత్రులు ఉగాది ఉత్తమ కవయిత్రి పురస్కారాన్ని అoదిoచి గౌరవిoచారు.విజయవాడ సిధ్ధార్థ మహిళా కళాశాల వారు నన్ను సత్కరిoచారు.వృత్తి రీత్యా విజయవాడ బిఎస్ఎన్ఎల్ లో సీనియర్ సూపర్ వైజర్ గా పనిచేస్తున్నాను.

సుందరమైన కథలు-సాధుహింసాఫలము జరాసంధుడు కథ

సాధుహింసాఫలము
జరాసంధుడు కథ
     ఒకసారి నారద మహర్షి ధర్మరాజు దగ్గరికి వచ్చి“ ధర్మనందనా! నువ్వు రాజసూయ యాగం చెయ్యడానికి అర్హుడివి. నీ తమ్ముళ్ళు బలపరాక్రమాలు కలవాళ్ళు. భూమండలంలో ఉన్న రాజులందర్నీ ఓడించగలరు.
  ఒక్క జరాసంధుణ్ణి ఓడించడమే కొంచెం కష్టం. అతడి సంగతి భీముడు చూసుకుంటాడు. ఈ యాగం చెయ్యడం వల్ల పితృదేవతలకి ఉత్తమగతులు కలుగుతాయి. కాబట్టి వెంటనే రాజసూయ యాగం మొదలుపెట్టు అని చెప్పి వెళ్ళాడు.
   ఆ మాటలు విని భీమార్జునులు కూడా చాలా ఉత్సహంగా ఉన్నారు. రాజసూయ యాగం చేస్తే పితృదేవతలకి మంచిదని నారదుడు చెప్పడంతో ధర్మరాజు ముందు శ్రీకృష్ణుణ్ణి తీసుకుని రమ్మని తమ్ముళ్ళని పంపించాడు.
   శ్రీకృష్ణుడు వచ్చాక నారదుడు చెప్పిన విషయం అతడికి చెప్పి జరాసంధుడితో  యుద్ధమంటే మాటలు కాదు. కనుక ఏదయినా ఉపాయం చెప్పమని అడిగాడు ధర్మరాజు.
  శ్రీకృష్ణుడు ధర్మరాజుకి జరాసంధుడి గురించి వివరించాడు. జరాసంధుడు బృహద్రథుడి కొడుకు. జరాసంధుడు పెద్దవాడయ్యక అతడికి పట్టాభిషేకం చేసి తపస్సు చేసుకునేందుకు అడవులకి వెళ్ళి పోయాడు బృహధ్రథుడు.
   జరాసంధుడు పరమ దుర్మార్గుడు. రాజకుమారుల్ని బంధించి తీసుకొచ్చి చెరలో పెట్టేవాడు. భైరవుడికి పూజ చేసినప్పుడల్లా  ఒక రాజకుమారుణ్ణి బలిస్తూ ఉండేవాడు. చాలాసార్లు మథురానగరం మీద కూడా దండెత్తి వచ్చేవాడు.
   అతడి బాధ పడలేక మథురానగరంలో నివసించే వాళ్ళందరు కుశస్థలానికి వెళ్ళి రైవతక పర్వతం మీద దుర్గం కట్టుకుని అక్కడే ఉండిపోయారు. జరాసంధుణ్ణి ఓడించ గలమా లేదా అని ముందే సందేహం ఎందుకు?  గొప్ప పనులు చెయ్యాలని అనుకున్నప్పుడు సందేహాలతో మొదలుపెట్ట కూడదు”. చేసేది మంచి పనే అయినప్పుడు అందుకు భగవంతుడి సహకారం తప్పకుండా ఉంటుంది అని చెప్పాడు.
   “మహాబలవంతుడు, కౄరుడు, మాయావి అయిన జరాసంధుణ్ణి తన తమ్ముళ్ళు యుద్ధంలో ఓడించగలరా?” అని అలోచనలో పడ్డాడు ధర్మరాజు.  అతడి ఆలోచన తెలుసుకున్న శ్రీకృష్ణుడు “ధర్మరాజా! నీ సందేహం నాకు అర్ధమయింది. భీమార్జునుల్ని నాతో పంపించు. జరాసంధుణ్ణి రెచ్చగొట్టి పోరుకి అహ్వానించి అతణ్ణి యుద్ధంలో చంపి వస్తాం. మా ముగ్గురిలో ఒకళ్ళ చేతిలో అతడు తప్పకుండా చస్తాడు” అన్నాడు.
   ధర్మరాజు” కృష్ణా! భీమార్జునులు నా రెండు కళ్ళు. వాళ్ళు లేకుండ నేను ఉండలేను. కాని, కృష్ణుడు ఉండగా అర్జునుడికి భయం లేదు. కృష్ణార్జునుల తోడు ఉండగా భీముడికీ భయం లేదు. నువ్వూ, నా తమ్ముళ్ళూ ఉండగా నాకు కూడా భయం లేదు. ఇప్పుడు నేను ప్రశాంతంగానే ఉన్నాను. మీరు ముగ్గురూ శ్రీఘ్రంగా వెళ్ళి  లాభంగా రండి!” అని తమ్ముళ్ళని దీవించి శ్రీకృష్ణుడితో పంపించాడు.
   జరాసంధుణ్ణి ఓడించడానికి వెడుతున్న కృష్ణార్జునభీముల్ని ధర్మరాజు సంతోషంగా చూశాడు. ఆ భారతవీరులు ముగ్గురు అనేక పర్వతాలు, ఏరులు, సరయూనది, మిథిల, గంగానది దాటి, ఇంకా అనేక ప్రదేశాలు దాటి మగథ రాజ్యంలోకి ప్రవేశించారు.
  అక్కడ గోరథం అనే పర్వతం పైకి  ఎక్కారు. అక్కడి నుంచి చిత్రవిచిత్రంగా ఉన్న పట్టాణలు, ఎత్తైన భవనాలతో కనిపిస్తున్న గిరివ్రజ పట్టణాన్ని చూసి దాని వైభవానికి ఆశ్చర్య పోయారు.
   శ్రీకృష్ణుడు “అర్జునా! ఇప్పుడు మనం గోరథం అనే పర్వతం మీద ఉన్నాం. గోరథం, ఋషభం, వైహారం, ఋషిగిరి, చైత్రకాద్రి అనే ఈ అయిదు పర్వతాలు ఆ నగరానికి అయిదుగురు రక్షకభటుల్లా నిలబడి రక్షిస్తున్నాయి. అందుకే ఈ పట్టాణానికి గిరివ్రజపురం అని పేరు వచ్చింది. ఈ పర్వతాలకున్న బలం వల్ల, పూర్వం గౌతమ మహర్షి ఇచ్చిన వరం వల్ల యుద్ధంలో వీళ్ళని ఎవరూ ఓడించలేరు.
   శ్రీక్రుష్ణుడు ఆ పర్వతద్వారం నుంచి లోపలికి వెళ్ళకుండా చైత్రక పర్వతం వైపు తీసుకుని వెళ్ళాడు. పర్వత శిఖరం మీద మూడు భేరులు కనిపించాయి. భీమార్జునులకి వాటిని చూపిస్తూ “ పూర్వం మగధ రాజులు మానుషాదం అనే పేరుగల ఎద్దుని చంపి దాని చర్మంతో ఈ మూడు భేరుల్ని తయారు చేశారు. కొత్తవాళ్ళు ఎవరైనా ఈ పట్టణంలో అడుగు పెడితే గౌతమ మహర్షి ఇచ్చిన వరం వల్ల ఈ మూడు భేరులు మ్రోగుతాయి. కాబట్టి ముందు మనం ఈ మూడింటిని పగలగొట్టాలి అని చెప్పాడు. ముగ్గురు మూడు భేరుల్ని పగలగొట్టారు.
   అసలు మార్గం వదిలేసి వేరే మార్గంలో నగరంలోకి ప్రవేశించారు. పూలమాలలు, అత్తరు, గంథం మొదలైన సుగంధ ద్రవ్యాలు ఉన్న గదిలోకి వెళ్ళారు. కొన్ని పూలమాలలు మెళ్ళో వేసుకుని అత్తరు గంధ ఒంటికి పూసుకున్నారు. జరాసంధుడి దగ్గరికి బ్రాహ్మణులు ఏ మార్గంలో వెడతారో ఆ మార్గంలో వెళ్ళి జరాసంధుడి మందిరం చేరుకున్నారు.
   వచ్చినవాళ్ళు బ్రాహ్మణులు అనుకుని జరాసంధుడు వాళ్ళని గౌరవంగా లోపలికి తీసుకుని వెళ్ళి భక్తిగా సత్కరించి మధుపర్కాలు ఇచ్చాడు. వచ్చిన వాళ్ళు మధుపర్కాలు తీసుకోలేదు. జరాసంధుడికి అనుమానం వచ్చింది.
   అయ్యా! మధుపర్కాలు ఇస్తుంటే తీసుకోలేదు కనుక మీరు ఈ ప్రదేశానికి కొత్తగా వచ్చి ఉంటారు. చైత్రక పర్వతం మీద ఉన్న మూడు భేరుల్ని పగలకొట్టినవాళ్ళు కూడా మీరే అయి ఉంటారు. రోజూ బ్రాహ్మణులు వచ్చే ద్వారంలో వచ్చిన మీరు చూడ్డానికి బ్రాహ్మణులుగానే కనిపిస్తున్నారు. మీ రూపు రేఖలు చూస్తుంటే క్షత్రియుల్లా కనిపిస్తున్నారు. అసలు మీరు ఎవరు? అని అడిగాడు జరాసంధుడు.
   అతడు అడిగిన దానికి బదులుగా శ్రీకృష్ణుడు జరాసంధా! మేం క్షత్రియులం. మిత్రుల దగ్గరికి వెళ్ళాలంటే ప్రధాన ద్వారంలో వెళ్ళాలి. శత్రువుల దగ్గరికి వెళ్ళాలంటే ఆ ద్వారం నుంచి వెళ్ళకూడదు. గంథము, మాలలు మొదలైన వాటిలో లక్ష్మీదేవి ఉంటుంది. వాటిని బలవంతంగా తీసుకున్నాం. వేరే పని మీద వచ్చాం కనుక నీ అతిథ్యాన్ని తీసుకోలేదు.
   మగధరాజు ఆశ్చర్యపోయాడు. అయ్యా! నేను మీకు ఎప్పుడూ కీడు చెయ్యలేదు. పైగా నేను దైవభక్తి కలవాణ్ణి, బ్రాహ్మణుల్ని గౌరవిస్తాను. నేను మీకు శత్రువుని ఎలా అయ్యాను? అన్నాడు.
   మాధవుడు మగధేశ్వరా! సార్వభౌముడు ధర్మరాజు దుష్టసంహారం చేసి రమ్మని మమ్మల్ని పంపించాడు. నువ్వు దుర్మార్గంగా రాజకుమారుల్ని బంధించి తెచ్చి పశువుల్ని బలిస్తున్నట్టు బలిస్తున్నావు. ఏ తప్పూ చెయ్యని వాళ్ళని చంపడం కంటె పెద్ద పాపం ఇంకోటి ఉందా?
   అన్ని ధర్మాల్ని రక్షిస్తున్న మేము నువ్వు చేస్తున్న పాపపు పనులు చూసి కూడా చూడనట్టు వదిలేస్తే ఆ పాపం మమ్మల్ని బాధిస్తుంది. ఆ భయంతోనే నిన్ను చంపాలని వచ్చాం. నువ్వు గొప్ప వీరుడివే కాని, నీ కంటే గొప్ప వీరుడు లేడన్న గర్వంతో ఉన్నావు. మంచివాళ్ళని బాధపెట్టేవాడు ఎంత గొప్పవాడైనా నాశనమవుతాడు.
   నా మాట విని నువ్వు బంధించి తెచ్చిన రాజకుమారుల్ని విడిచిపెట్టు. అనవసరంగా నీ నాశనాన్ని నువ్వే కొనితెచ్చుకోకు. ఇంక దాచడమెందుకు మేమెవరో కూడా  చెప్తున్నాను విను. నేను శ్రీకృష్ణుణ్ణి, వీళ్ళిద్దరు భీమార్జునులు. రాజుల్ని విడిచి పెట్టకపోతే ఈ పాండవ సింహాలు నీ గర్వాన్ని అణుస్తాయి అన్నాడు.
   శ్రీకృష్ణుడి మాటలు విని జరాసంధుడి కళ్ళు నిప్పుగోళాల్లా ఎర్రబడ్డాయి, కనుబొమ్మలు ముడిపడ్డాయి. కోపంతో శరీరం కంపించిపోయింది. శ్రీకృష్ణుడితో నేను దేవుణ్ణి ఆరాధించడం కోసం తెచ్చుకున్న రాజుల్ని విడిచిపెట్టను.
  అయినా నేను వాళ్ళతో యుద్ధం చేసి ఓడించి పట్టి తెచ్చానే కానీ, అన్యాయంతోను, మోసంతోను తీసుకుని రాలేదు. మీ ముగ్గురిలో ఎవరైనా ఒకళ్ళు నాతో యుద్ధం చెయ్యచ్చు. అందుకు నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను అన్నాడు కోపంగా.
   అతడి మాటలకి శ్రీకృష్ణుడు మేం ముగ్గురం కలిసి నీతో యుద్ధం చెయ్యడం యుద్ధ నీతి కాదు. మాలో ఏవరితో యుద్ధం చేస్తావో నువ్వే నిర్ణయించుకో! అన్నాడు.
   అది విని జరాసంధుడు భీమసేనుడి వైపు చూపించి మీ ముగ్గురిలో ఇతడే నాతో యుద్ధం చెయ్యగల వీరుడు. అతడితోనే యుద్ధం చేస్తాను అన్నాడు.
   సమాన బలం కలిగిన భీమ జరాసంధులు భీకరంగా పోరాడుతున్నారు. కార్తీకమాసం మొదటిరోజు మొదలు పెట్టి త్రయోదశి వరకు ఆపకుండా మల్లయుద్ధం చేశారు. వాళ్ళ మధ్య జరుగుతున్న యుద్ధం చూసిన వాళ్ళు భయంతో వణికిపోయారు.
    త్రయోదశినాటి రాత్రికి జరాసంధుడి బలం తగ్గిందని శ్రీక్ష్ణుడికి అర్ధమయింది. వెంటనే భీమసేనా! ఈ మగధుడికి ఇంక సత్తువ లేదు. నీ బలం, వాయుదేవుడి బలం తెలిసేటట్టుగా ఇతణ్ణి చంపి లోకంలో నీ కీర్తి నిలబడి ఉండేటట్టు చేసుకో! అన్నాడు.  
   శ్రీకృష్ణుడి మాటలకి భీమసేనుడు సంతోషంతో ఉప్పొంగి పోయాడు. వెంటనే విజృభించి జరాసంధుణ్ణి చంపి లోకాలకి మంచి జరిగేటట్టు చేశాడు.
మంచివాళ్ళని బాధపెట్టేవాడు ఎంత గొప్పవాడైనా నాశనమవుతాడు!!


వ్యాసము- వ్యాసపౌర్ణిమ


మనారోగ్యము మాసపత్రికకి జూలై 2017 పంపించిన వ్యాసము
వ్యాసపౌర్ణిమ
వ్యాసస్తుతి
వ్యాసం వసిష్ఠ నప్తారం, శక్తేః పౌత్ర మకల్మషం
పరాశరాత్మజం వందే శుకతాతమ్ తపోనిధిమ్
   ఆషాఢ శుద్ధపౌర్ణమిని 'గురు పౌర్ణమి' లేదా 'వ్యాస పౌర్ణమి' అని అంటారు. ఇదే రోజు వ్యాసమహర్షి జన్మతిథి కనుక, మహాపర్వదినంగా అనాది కాలం నుంచీ ఈ పౌర్ణమి రోజు గురుభగవానుడు వ్యాసమహర్షిని పూజించి అష్టైశ్వర్యాలు పొందుతున్నారు..
గురువందనం!
'గురుర్బహ్మ గురుర్విష్ణర్ గురుర్దేవో మహేశ్వరః
గురుసాక్షాత్పరబ్రహ్మ తస్త్మై శ్రీ గురువే నమః   
   వ్యాసమహర్షి యమునా నదీతీరంలో పుట్టాడు. కనుక కృష్ణద్వైపాయనుడు అని, వేదాలని విభజించినవాడు కనుక వేదవ్యాసుడని, పరాశరుడి కుమారుడుగా పారాశర్యుడని, సత్యవతీ పుత్రుడుగా సాత్యవతేయుడని పేర్లున్నాయి. 
  గురుపూజకు శ్రేష్టమైన గురు పౌర్ణమి విశిష్ఠత గురించిన కథ ఒకటి తెలుసుకుందాం...
    పూర్వం వారణాశిలో కడుపేద బ్రాహ్మణ దంపతులు ఉండేవారట. ఆ బ్రాహ్మణుని పేరు 'వేదనిధి'. ఆయన భార్య  పేరు 'వేదవతి'. వీళ్లిద్దరు ఎప్పుడూ చక్కని ఆధ్యాత్మిక భావంతో భక్తి జ్ఞానాలు కలిగి జీవించేవాళ్లు.
   ఆ దంపతులకి సంతానం కలగలేదు. ఎన్ని నోములు నోచినా, ఎన్ని వ్రతాలు చేసినా ఫలితం లేకపోయింది. 
   ప్రతిరోజూ మధ్యాహ్న సమయంలో స్నానం కోసం వ్యాసభగవానులు రహస్యంగా గంగానదికి వస్తూ ఉంటారని వేదనిధికి తెలిసింది. ఎలాగైనా సరే వ్యాసమహర్షిని దర్శించాలని ప్రతిరోజు వేయికళ్ళతో ఎదురు చూసేవాడు. ఒకరోజు భిక్షువు రూపంలో ఉన్న దండధారుడైన ఒక వ్యక్తి వేదనిధికి కనిపించాడు. 
  వెంటనే వేదనిధి వారి పాదాలకి నమస్కారం చేశాడు. ఆ భిక్షువు వేదనిధని చీదరించుకుని కసురుకున్నాడు. అయినా సరే పట్టిన పాదాల్ని మాత్రం విడిచిపెట్టలేదు వేదనిధి. భిక్షుకుడితో “ మహానుభావా! తమరు సాక్షాత్తు వ్యాసభగవానులని నేను గ్రహించాను. అందుకే మీ పాదాల్ని ఆశ్రయించాను” అన్నాడు.
   ఆ మాటలు విన్న  భిక్షువు గంగానది ఒడ్డుమీద అన్నివైపులకి ఒకసారి పరికించి చూస్తూ నిలబడిపోయాడు. తనను ఎవరూ చూడట్లేదని నిర్ణయించుకుని వేదనిధితో ఆప్యాయంగా మాట్లాడి ఏం కావాలో అడగమన్నాడు.
   వేదనిధి “ అయ్యా! రేపు నా తండ్రిగారి ఆబ్దీకం. దానికి మీరు బ్రాహ్మణార్థమై భోజనానికి మా ఇంటికి తప్పకుండా రావాలి” అని వేడుకున్నాడు. వ్యాసభగవానుడు వేదనిధి ఆహ్వానాన్ని అంగీకరించాడు.
   వేదనిధి ఎంతో సంతోషంగా ఇంటికి చేరుకుని తన భార్యకి గంగానదీతీరంలో జరిగిన వృత్తాంతమంతా వివరించాడు. మరుసటిరోజు ఉదయమే ఇచ్చిన మాటప్రకారం వ్యాసమహర్షి వేదనిధి ఇంటికి వచ్చాడు.
   ఆ దంపతులు వ్యాసమహర్షిని సాదరంగా ఇంట్లోకి ఆహ్వానించి అతిథి సత్కారం చేసి పూజించారు. అనంతరం దేవతార్చనకు తులసీదళాల్ని, పువ్వుల్ని సిద్ధం చేశారు. 
     పూజ పూర్తయ్యాక ఎంతో శుచిగా వంటకాలని సిద్ధం చేసుకుని శ్రాద్ధవిధులని విధి విధానంగా నిర్వహించారు. అంతా పూర్తయ్యాక ఆ దంపతులు  వ్యాసభగవానుడికి సాష్టాంగ నమస్కారం చేశారు.
   వారి ఆతిథ్యానికి ఎంతో సంతుష్ఠుడైన ఆ ముని శ్రేష్ఠుడు “ ఓ పుణ్య దంపతులారా.. మీకు ఏం వరం కావాలో కోరుకోండి” అన్నాడు. 
   ఆయన మాటలకి వేదనిధి దంపతులు “మహానుభావా! ఎన్ని నోములు, వ్రతాలు చేసినా మాకు సంతానభాగ్యం మాత్రం కలుగలేదు. దయచేసి మాకు సంతానం ప్రసాదించు!”  అని వేడుకున్నారు.
   అది విని వ్యాసభగవానుడు “ త్వరలోనే మీకు తేజోవంతులు, ఐశ్వర్యవంతులు అయిన పదిమంది పుత్రులు కలుగుతారు” అని ఆశీర్వదించాడు.
    వేదనిధి, వేదవతి దంపతులు వ్యాసభగవానుడి అనుగ్రహంతో సంతానం పొంది సుఖసంతోషాలతో జీవించి, చివరికి విష్ణుసాయుజ్యాన్ని పొందగలిగారు.
   వ్యాసపూర్ణిమ రోజున వ్యాస దేవుని పూజించాలి. గురుపూజ చెయ్యాలి. నిజానికి గురుపూజ చెయ్యవలసిన రోజు వ్యాసపౌర్ణిమ. చదువులు చెప్పే గురువును, మంత్రోపదేశం చేసిన గురువును యథోచితంగా సత్కరించి అర్చించాలి. గురువులోనే వ్యాసదేవులున్నారని భావించి ఆరాధించాలని పెద్దల మాట!
   చాతుర్మాసం ద్విమాసం వా సదైకత్రైవ సంవసేత్  అని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి.  దీని ప్రకారం శ్రీకృష్ణుడిని, వ్యాసుడినే కాకుండా జైమిని, సుమంత, వైశంపాయన, పైలుడు మొదలైన వ్యాసశిష్యుల్ని కూడా పూజించాలి.
   ఈ రోజునే సూర్యుడు కర్కాటక రాశిలో ప్రవేశించడం, దక్షిణాయనం ప్రారంభం కావడం జరుగుతుంది. కనుక, విష్ణుపూజ, దానాలు, విష్ణు సహస్రనామ పారాయణం చెయ్యడం, వ్యాసమహర్షి రాసిన గ్రంథాల్ని చదవడం వల్ల సుఖసంతోషాలు, సకల సంపదలు కలుగుతాయని పండితులు చెప్తున్నారు.
పరాశరుడు. వేదాలను నాలుగు భాగాలుగా విభజించి పైలుడనే శిష్యుడికి ఋగ్వేదాన్ని, వైశంపాయనుడికి యజుర్వేదాన్ని, జైమిని  అనే శిష్యుడికి సామవేదాన్ని, సుమంతుడనే శిష్యుడికి అధర్వణ వేదాన్నిబోధించి లోకంలో వేదాల్ని వ్యాప్తి చేయించాడు.
   చతుర్వేదాలు, అష్టాదశపురాణాలు, చతుర్దశవిద్యలు అన్నీ అభ్యసించి వాటిని బ్రహ్మర్షులు, దేవర్షులు, రాజర్షులు
అందరికీ బోధించాడు. వాళ్ళు వాళ్ళ శిష్యులకి, శిష్యులు ప్రశిష్యులుబోధించడం వల్ల లోకంలో వేదాలు వ్యాప్తిలోకి వచ్చాయి.
    వ్యాసమహర్షి రచించిన వ్యాససంహిత’, వ్యాసస్మృతి అనే గ్రంథాల్లో నిత్య కర్మల గురించి అనేక విషయాలు వివరించబడ్డాయి. వేద వ్యాసులవారు విశ్వంలోని మొట్టమొదటి ఆర్ష గ్రంథమయిన `బ్రహ్మసూత్రాలు' అనే గ్రంథాన్ని రాయడం వ్యాసపౌర్ణమి రోజునే పూర్తయ్యింది. `
   వ్యాసపౌర్ణిమ రోజున ఏ సాధకుడైతే ఆచార్యుడిని ఉపాసన చేసి తన ఆథ్యాత్మిక మార్గాన్ని నిర్ణయించుకొంటాడో అతడికి  సంవత్సరంలో  వచ్చే అన్ని ఆధ్యాత్మిక పండుగలు  జరుపుకొన్నంత ఫలితం కలుగుతుంది అని దేవతలే చెప్పారు.
   వ్యాసపూర్ణిమ నాడు నిమ్మకాయలతో గురుమండలాన్ని వేసి పుజిస్తారు. వ్యాసుమహర్షిని ప్రతినిధిగా పరంపరలో ప్రస్తుతం ఉన్న గురువులని పూజిస్తారు.
  అలా గురువులని పూజించటం వల్లే వ్యాస పూర్ణిమ గురు పూర్ణిమగా చెప్పబడుతోంది.  ఏ గురువుని పూజించినా వ్యాస భగవానుడిని ప్రతినిధిగా పూజించడమే అవుతుంది. ఆ పూజ స్వయంగా వ్యాసభగవానుడికే చెందుతుంది.
వ్యాసపుర్ణిమ నాడు చేయవలసింది...
   వ్యాసమహర్షిని మనస్సులో తలచుకోవడం, గురుపూజ, గురు పాదసేవ, గురు పాదుకాపూజ, అలా చెయ్యలేకపోతే గురువుగారిని కలిసి కనీసం పాదాభివందనం చేయడం, ఒకవేళ ఆయన దగ్గరికి వెళ్ళలేని పరిస్థితుల్లో ఉంటే గురుసమానులు ఎవరినైనా కలిసి గౌరవించడం చెయ్యాలి.
 ఈ శ్లోకం గురుపరంపరే కాకుండా వ్యాసమహర్షి వంశ స్తుతి కూడా..
వ్యాసం వశిష్ఠ నప్తారం శక్తేః పౌత్రమకల్మషం| పరాశరాత్మజం వందే శుకతాతం తపోనిధిం!!
వ్యాసాయ విష్ణురూపాయ వ్యాసరూపాయ విష్ణవే| నమోవై బ్రహ్మనిధయే వాసిష్ఠాయ నమోనమః!!
   శ్రీమన్నారాయణుని 21 అవతారాల్లో పదిహేడో అవతారం వ్యాసుడని భాగవతం తెలియచేస్తోంది.
   గురుపౌర్ణిమ రోజున చాలామంది ప్రజలు రోజు పొడవునా ఉపవాసం ఉంటారు. సూర్యోదయం వేళ ఉపవాసం ఆరంభించి, చంద్రోదయం వేళకు ఉపవాసం ముగిస్తారు. చంద్రోదయాన్ని చూసిన తర్వాత లేదా సాయంత్రం పూజలు ముగిసిన తర్వాత ఉపవాసకులు ఆహారం స్వీకరిస్తారు.
  దక్షిణ భారతదేశంలో కొన్ని ప్రాంతాల్లో పూర్ణిమ వ్రతాన్ని ఆదిశక్తి పేరిట ఆచరిస్తూంటారు. ఈ పర్వదినం సందర్భంగా ఆలయాల్లో ప్రత్యేక పూజలు నిర్వహిస్తారు. పూర్ణిమ నాడే కొంతమంది సత్యనారాయణ వ్రతాన్ని లేదా పూజను నిర్వహిస్తుంటారు.
   ఆదిగురువు వేదవ్యాసులవారు. వ్యాసులవారు పుట్టినరోజునే గురుపూర్ణిమ, వ్యాసపూర్ణిమ, అంటారు
నారాయణమూర్తి స్వరూపమే వేదవ్యాసులవారు. అందుకే ఆయన్ని అపర నారాయణుడని పిలుస్తారు. వేదవిభజన చేసిన మహానుభావుడాయన. ఆయనవల్లనే మనకు అష్టాదశ పురాణాలు ఏర్పడ్డాయి. భారత భాగవతాలని అందించినవారే వ్యాసులవారు.
నమోస్తుతే వ్యాస విశాల బుద్ధే| పుల్లార విన్దాయత పత్రనేత్ర |
యేన త్వయా భారత తైలపూర్ణ| ప్రజ్వాలిలో జ్ఞానమయ: ప్రదీపః ||
   విశాల బుద్ధిగల వ్యాస మహర్షీ! వికసించిన పద్మ దళముల వంటి నేత్రములుగల వాడా! మహాభారతమనే తైలముతో నింపబడిన జ్ఞానదీపము వెలిగించినవాడా! నీకు నా నమస్కారము!
గురు సందేశము :
   వేదవ్యాసుడు తన రెండు చేతులనూ పైకి ఎత్తి లోకమంతటికీ నమస్కరిస్తూ చెప్పిన మాటల్లో విశిష్టమైనది ఏమిటంటే- 'ఇతరులు మీ పట్ల ఏ విధంగా ప్రవర్తిస్తే మీరు బాధపడతారో మీరు ఇతరుల పట్ల ఆ విధంగా ప్రవర్తించవద్దు.' పరమ ధర్మపథాలన్నింటిలోకీ పరాయణమైన ఈ ఒకే ఒక్క విషయాన్ని త్రికరణశుద్ధిగా పాటించినట్లయితే మన సమాజం కచ్చితంగా శాంతిధామమవుతుంది! 
   దత్త్తాత్రయులు వారు మనకు 24 మంది గురువులువున్నారు అని చెప్పారు.  మనకు వరసగా తన గురువులు గురించి చెప్పారు.   
భూమి, వాయువు,  అగ్ని, ఆకాశము, సూర్యుడు పావురము, కొండచిలువ, సముద్రము, మిడత, ఏనుగు,
 చీమ, చేప, పింగళ అనే వేశ్య, శరకారుడు, ఒక బాలుడు, చంద్రుడు, తేనెటీగ, లేడి, గ్రద్ద, కన్య, సర్పము, సాలెపురుగు, భ్రమరకీటకము, జలము అని తన గురువుల గురించి చెప్పారు. అంతే కాదు మనకు ప్రతి జీవీ ఒక గురువే అని చెప్పారు. కనుక, అన్ని జీవుల్లోనూ భగవంతుడు ఉన్నాడని గ్రహించి దయాగుణంతో మెలుగుదాం!
వ్యాస పూర్ణిమ రోజున ఆ మహర్షిని ప్రార్థించి ఆయన అనుగ్రహము పొందుదాం..!

ఉపనిషత్తు కథలు - బ్రహ్మజ్ఞాని బ్రహ్మమే అవుతాడు

ఓం
5. బ్రహ్మవిద్బ్రహ్మైవ భవతి
(బ్రహ్మజ్ఞాని బ్రహ్మమే అవుతాడు)
 
    సృష్టికర్త, జగత్తును పరిపాలించేవాడు అయిన బ్రహ్మదేవుడు దేవతలందరికంటే ముందు పుట్టాడు. ఆయనే జగత్తును సృష్టించి, రక్షిస్తున్నాడు. అన్ని శాస్త్రాలకి ఆధారమైన బ్రహ్మ విద్యను మొదట తన పెద్ద కుమారుడు అథర్వుడికి నేర్పించాడు.
   బ్రహ్మ ఉపదేశించిన బ్రహ్మ విద్యని అథర్వుడు అంగిరుడికి ఉపదేశించాడు. అదే విద్యని భరద్వాజ గోత్రంలో పుట్టిన సత్యవహుడు అథర్వుడి దగ్గరనుంచి ఉపదేశం పొందాడు. సత్యవహుడు తిరిగి ఆ విద్యనే అంగిరసుడికి ఉపదేశించాడు. గురుశిష్య సంబంధాలతో గురువుద్వారా శిష్యుడు, ఆ శిష్యుడు తన శిష్యుడికి ఉపదేశిస్తూ వెళ్ళడం వల్ల బ్రహ్మవిద్య అంగిరసుడికి చేరింది.
  శౌనక మహర్షి ఉత్తమ గృహస్థుడుగా పేరు పొందాడు. బ్రహ్మవిద్యలో అపారమైన పాండిత్యం కలిగిన మహర్షుల్లో అంగిరస మహర్షి గొప్పవాడని, తనకు కలిగిన సందేహాన్ని ఆయనే తీర్చ గలడని అనుకుని ఆయన ఆశ్రమానికి బయలుదేరాడు.
   పూల చెట్లతోను, నిండా పండిన పండ్ల చెట్లతోను ఆవరించి ఉన్న ఆ ప్రదేశం ఏ శబ్దం లేకుండా చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది. పూజా మందిరాల్నుంచి వినిపిస్తున్న గంటల మోతలు, బ్రహ్మచారుల వేద స్వరాలు ఒకే స్వరంతో వినిపిస్తూ అక్కడి నిశ్శబ్ద వాతావరణాన్నిభంగ పరుస్తున్నాయి.
   “ స గురుమేవాభిగచ్ఛేత్ సమిత్ ప్రాణి: శ్రోత్రియం బ్రహ్మనిష్టం” అని వేదంలో చెప్పబడిన విధంగా శౌనక మహర్షి శాస్త్ర ప్రకారం తనతో సమిధలు, పూలు, పళ్ళు తీసుకుని వెళ్ళాడు. దట్టమైన చెట్లతో చీకటిగా ఉన్న అడవుల్ని, చిన్న చిన్న సెలయేళ్ళని దాటుకుంటూ అంగిరసుడి ఆశ్రమానికి చేరుకున్నాడు. ఏకాంతంలో కూర్చున్న మహర్షిని తనతో తెచ్చిన పూలతో పూజ చేసి, సమిధలు, పళ్ళు ఇచ్చిసాష్టాంగ నమస్కారం చేసి వినయంగా నిలబడ్డాడు.
   కొంచెం సేపయ్యాక “ పూజ్యుడవైన మహర్షీ ! మానవుడు దేన్ని తెలుసుకోవడం వల్ల ఈ ప్రపంచం మొత్తాన్ని తెలుసుకో గలుగుతాడు ?” అని తనకు సందేహాన్ని తీర్చమని అడిగాడు.
   అంగిరసమహర్షి శౌనకుడికి ఈ విధంగా వివరిస్తున్నారు. “ శౌనకా! పర, అపర అనే రెండు విద్యలు తెలుసుకోవలసిన విద్యలని బ్రహ్మవిదులు చెప్తున్నారు. ఈ రెండు విద్యల్లో ధర్మాధర్మాల్ని, వాటి సాధన గురించి, వాటి ద్వారా కలిగే ఫలితాల్ని తెలియ చేసే నాలుగు వేదాలు, వాటి అర్ధాల్ని తెలియచేసే శిక్ష, కల్పం, వ్యాకరణం, నిరుక్తం, ఛందస్సు, జ్యోతిషం అనే ఆరు వేదాంగాలూ అపర విద్యలు. స్వర్గానికి చేరడానికి అవసరమయిన కర్మకాండలు కూడా అపరవిద్యలే.
   శాశ్వతంగా ఉండేదాన్ని గురించీ, అమరత్వాన్ని గురించీ తెలియ చేసేది పరవిద్య. జ్ఞానేంద్రియాలయిన కళ్ళు మొదలయిన వాటికి కనిపించంది, చేతులు మొదలైన కర్మేంద్రియాలకి దొరకంది, పెరుగుదల లేంది, రంగు, కళ్ళు, చెవులు, కాళ్ళు, చేతులు లేంది, శాశ్వతమైంది, అంతటా వ్యాపించింది, అత్యంత సూక్షమైంది, సృష్టికి మూలకారణమైంది అయిన అక్షరతత్త్వాన్ని జ్ఞానులు సకల జగత్తుకూ కారణమైన దాన్నిగా అంతటా చూడగలరు.
   సాలెపురుగు తన గూడును నోటినుంచి వెలుపలికి తీసి తిరిగి తనలోకే తీసుకునే విధంగాను, భూమి నుంచి మూలికలన్నీ పుట్టుకొచ్చే విధంగాను, మానవుని తలమీద, శరీరం మీద తలవెంట్రుకలు ఏ ప్రయత్నం లేకుండానే పెరిగే విధంగాను అక్షరతత్త్వం నుండి విశ్వం పుట్టుకొస్తోంది. తపస్సు వల్ల బ్రహ్మం పెరుగుతుంది. ఆ బ్రహ్మం నుండి అన్నం పుడుతోంది. అన్నం నుంచి ప్రాణశక్తి, మనస్సు, పంచభూతాలు, లోకాలు, కర్మలు అన్నీ ఉద్భవిస్తున్నాయి.
   సృష్టికర్త, సర్వవిదుడు, జ్ఞానమే తపంగా గల బ్రహ్మ, సకల ప్రాణులు, వాటి ఆహారం అన్నీ పరబ్రహ్మం నుంచే ఉద్భవిస్తున్నాయి.
   ఋషులు వేదమంత్రాల్లో ఏ యే వేదకర్మల్ని దర్శించారో అవి అన్నీ కూడా సత్యమే. మూడు వేదాలు వీటిని వివరంగా వర్ణిస్తున్నాయి. సత్యాన్ని ఇష్టపడే వాళ్ళందరూ దీన్ని విధిగా ప్రతి రోజూ అనుష్ఠానం చెయ్యాలి. పుణ్యకర్మల వల్ల కలిగిన ఫలితాల్ని ఏ లోకంలో అనుభవిస్తారో దాన్ని చేరడానికి ఇదే మార్గం.
   హోమాగ్ని చక్కగా మండుతూ జ్వాలలు లేస్తూ ఉన్నప్పుడు అగ్నికి శ్రద్ధతో ఆహుతులు సమర్పించాలి. అగ్నిహోత్ర యజ్ఞం చేసే సమయంలో అమావాస్యరోజున, పౌర్ణమి రోజున, చాతుర్మాస్యంలోను, పంటనూర్పిడి సమయంలోను చేయవలసిన కర్మలు చేయకపోయినా,యజ్ఞసమయంలో చేయాల్సిన కర్మలు చేయకపోయినా, అతిథులు లేకపోయినా, విశ్వేదేవతలకి ఆహుతులు లేకపోయినా,పశువులకి పక్షులకి ఆహారదానం చెయ్యకపోయినా, శాస్త్ర పద్ధతికి విరుద్ధమైన కర్మలు చేసినా, అటువంటి యజ్ఞం ఏడు లోకాల్లోను యజ్ఞకర్త యొక్క ఉత్తరగతుల్ని నాశనం చేస్తుంది.
   భుగభుగలాడే అగ్నికి ఏడు నాలుకలు. అవి కాలీ, కరాలీ, మనోజవా, సులోహితా, సుధామ్రవర్ణా, స్ఫులింగిని, విశ్వరుచి. దేదీప్యమానంగా వెలిగే ఈ జ్వాలల్లో ఇవ్వవలసిన విధంగా ఆహుతులిచ్చిన వాళ్ళని ఆ ఆహుతులే సూర్యకిరణాలై దేవతలకి ప్రభువైన ఇంద్రుడి దగ్గరికి తీసుకుని వెడతాయి.
   కళకళలాడుతున్న ఆహుతులు యజ్ఞకర్తని ఆదరంగా ఆహ్వానించి సూర్యకిరణాల ద్వారా తీసుకుని వెడతాయి. తియ్యని మాటలతో మర్యాదపూర్వకంగా మీరు మీ పుణ్యకర్మల వల్ల సంపాదించుకున్న పావనమైన పుణ్యలోకం ఇదే అంటూ వెంట తీసుకుని వెడతాయి. పద్ధెనిమిది అంగాలతో ఉండే యజ్ఞకర్మలన్నీ నిజానికి బలంలేని తెప్పలవంటివే. జీవితపరమార్ధం ఇదేనని చెప్పే మూర్ఖులు ముసలితనం, మృత్యువు అనే చక్రంలో పడి మళ్ళీ మళ్ళీ తిరుగుతూ ఉంటారనడానికి సందేహం లేదు.
   అజ్ఞానంతో ప్రాపంచిక విషయాల్లో పడి మునుగుతూ తామే చాలా గొప్పవాళ్ళమని, వేదవేదాంగాలు తమకే బాగా తెలుసునని, తమని గురించి తామే గొప్పగా చెప్పుకునే మూర్ఖులు రోగం, ముసలితనం, చావు వంటి దు:ఖాలు కలిగించే వాటితో మళ్ళీమళ్ళీ పుడుతూ, గుడ్డివాళ్ళు నడిపిస్తుంటే నడుస్తున్న గుడ్డివాళ్ళల్లా జన్మజన్మలకూ దారి తెలియక  అనేక జన్మలు పొందుతారు.
   అజ్ఞానంలో మునిగి ఉన్న ఈ మూర్ఖులు తాము ఏదో సాధించామని అనుకుంటారు. కర్మఫలాల మీద కోరిక ఉన్న వాళ్ళకు ఎప్పటికీ జ్ఞనోదయం కలగదు. కనుక, పూర్వజన్మ ఫలితంతో స్వర్గలోక సుఖాలు అనుభవించాక మళ్ళీ వాళ్ళకు కలిగేది అధోగతే .యజ్ఞకర్మలు, పుణ్యకార్యాలు మాత్రమే అన్నింటి కంటే ఉత్తమమైనవనీ అంతకు మించినవి లేవని అనుకుంటూ ఉంటారు. వీళ్ళు భోగాలతో నిండిన స్వర్గలోకాల్లో తమ పుణ్య ఫలాన్ని మొత్తాన్ని అనుభవించి తిరిగి హీనమైన లోకాల్లోకి ప్రవేశిస్తారు.
   ప్రశాంతమైన మనస్సు కలవాళ్ళూ,  జ్ఞనవంతులూ బిక్షాటన చేస్తూ, అడవిలో ఏకాంతంగా కూర్చుని, శ్రద్ధతో తపస్సు చేసుకుంటూ జీవితాన్ని గడుపుతూ పాపాలన్నింటినీ ఇక్కడే ప్రక్షాళన చేసుకుని సూర్యమార్గం ద్వారా శాశ్వతమైన బ్రహ్మం ఉండే చోటికి చేరుకుంటారు. వివిధ కర్మల వల్ల పొందే లోకాల గురించి తెలుసుకుని వాటి పట్ల వైరాగ్యాన్నీ, ఉదాసీనతనీ పెంచుకోవాలి. కర్మలవల్ల పరబ్రహ్మను పొందలేం కనుక, పరబ్రహ్మతత్త్వాన్ని తెలుసుకునేందుకు యథావిధిగా వేదాలు నేర్చినవాడు, బ్రహ్మనిష్ఠుడు అయిన గురువు దగ్గర చేరి శిష్యరికం చెయ్యాలి. సాధన చెయ్యగలిగిన శక్తి, ఏకాగ్రత కలిగిన మనస్సుతో వచ్చిన ఆసక్తి కలిగిన శిష్యుడికి శాశ్వతమైన లోకాన్ని అందించే బ్రహ్మవిద్యని గురువు సంపూర్ణంగా అందించాలి.
    జ్వాలలు లేస్తున్న మంటలనుంచి అటువంటి నిప్పురవ్వలే వేలకొద్దీ పుట్టుకొస్తున్న విధంగా శాశ్వతమైన బ్రహ్మం నుంచి అనేక విధాలైన జీవులు పుట్టుకొచ్చి మళ్ళీ అందులోనే లీనమవుతాయి. తనకు తానుగా ప్రకాశించేవాడు, ఆకారం లేనివాడు, అనాదిగా పరిశుద్ధమైనవాడు, అంతటా వ్యాపించినవాడు అయిన పరబ్రహ్మ లోపల, బయటా కూడా ఉన్నాడు. జీవుడికి, మనస్సుకి కూడా పూర్వం నుండి ఉన్న ఆ పరబ్రహ్మం కంటికి కనిపించని విశ్వం యొక్క పుట్టుకకు కారణమై, రూపానికి కూడా అతీతమై ఉన్నాడు.  పరబ్రహ్మ తత్త్వం నుంచే జీవం, మనస్సు, అన్ని ఇంద్రియాలు, గాలి, ఆకాశం, నిప్పు, నీళ్ళు, అంతటికీ ఆధారమైన భూమి అన్నీ పుట్టాయి. ఇదే నిజమని తెలుసుకోవాలి.
   ఈ పరబ్రహ్మ తత్త్వానికి శిరస్సు దేవలోకం, కళ్ళు సూర్యుడు చంద్రుడు, చెవులు దిక్కులు, తెరిచి ఉన్న నోళ్ళు ప్రసిద్ధమైన వేదాలు, ఊపిరి గాలి, జగత్తు గుండె. ఈ భూమి పుట్టేది పాదాలనుంచే. ఈ తత్త్వమే అన్ని భూతల్లోనూ ఉన్న ఆత్మ.
   ఆ తత్త్వం నుంచే దేవలోకం పుట్టింది. సూర్యుడు దేవలోకాన్ని ప్రకాశింపచేస్తున్నాడు.దేవలోకంలో ఉండే చంద్రుడి నుండి వర్షించే మేఘాలు, ఆ మేఘాలవల్ల కురిసే వర్షం వల్ల భూమి మీద ఓషధులు పుడుతున్నాయి. పురుషుడు స్త్రీయందు రేతస్సు విడవడం ద్వారా జీవులు పుడుతున్నాయి. ఈ విధంగా అంతటా వ్యాపించిన ఆ తత్త్వం నుంచి ఎన్నో జీవులు పుట్టుకొస్తున్నాయి.
   ఈ తత్త్వం నుంచి వేదఋక్కులు, సామగానాలు, యజ్ఞవిధులు, వ్రతాలు, క్రతువులు, కర్మలు, యజ్ఞ దక్షిణలు, యజ్ఞసమయం, యజమాని, సూర్యచంద్రులు పావనం చేసే లోకాలన్నీ కూడా ఉద్భవిస్తున్నాయి. వివిధ లోకాల్లో ఉండే దేవతలు, సాధ్యులు, మానవులు, జంతువులు, పక్షులు, ఉఛ్వాశనిశ్వాసాలు, వరి యవధాన్యాలు, తపస్సు, శ్రద్ధ, సత్యం, బ్రహ్మచర్యం, విధులు, నిషేధాలు అన్నీకూడా పుడుతున్నాయి.
   దాన్నుంచే ఏడు ఇంద్రియాలు, వాటి గ్రహణ శక్తులు, వాటి విషయాల జ్ఞానం, హృదయ కుహరంలో ఉంటూ జీవశక్తులు సంచరించే ఏడేడు లోకాలు, అన్నీ ప్రభవిస్తున్నాయి. వీటన్నింటినీ ఏడేడుగా భగవంతుడే సృష్టించాడు. సముద్రాలు, పర్వతాలు కూడా భగవంతుడి నుండే సంభవిస్తాయి. యజ్ఞకర్మలు, జ్ఞానం, తపస్సు,ఈ సమస్తంలోనూ ఆ తత్త్వమే నిండి ఉంది.
   ఓ సౌమ్యుడా! హృదయ కుహరంలో ఒదిగి ఉన్న తత్త్వమే అన్నింటికంటే ఉత్తమమైంది, శాశ్వతమైంది అయిన బ్రహ్మం యొక్క తత్త్వంగా తెలుసుకున్నవాడు అజ్ఞానాన్ని పోగొట్టుకుని ఈ జన్మలోనే మోక్షాన్ని పొందుతాడు.
   అన్ని అనుభవాలలోను కనిపించేది, అతి దగ్గరలోనే ఉన్నది, హృదయ కుహరంలో తిరుగుతూ ఉండేది అయిన ఈ బ్రహ్మం అన్నింటికీ ఆశ్రయం. కదిలేవి, శ్వాసించేవి, రెప్పలార్చేవి, ఆర్చనివి అన్నీ కూడా  బ్రహ్మంలోనే స్థిరంగా ఉన్నాయి. స్థూలసూక్ష్మాలకు కారణమైంది, అందరూ ఆరాధించేది, అన్నింటి కంటే ఉత్తమమైంది, జ్ఞానానికి కూడా అందనిది అయిన బ్రహ్మాన్ని తెలుసుకో.
   ప్రకాశవంతమైంది, అణువుకంటే సూక్షమైంది, శాశ్వతమైంది అయిన బ్రహ్మం అన్ని లోకాలకీ, ఆ లోకాల్లో నివసించేవాళ్ళకి కూడా నిలయమై ఉంది. ఆ బ్రహ్మమే ప్రాణం, వాక్కు, మనస్సు, మంచి వస్తువు, అమరత్వం కూడా. ఉపనిషత్తులు అందిస్తున్న ఈ మహాస్త్రాన్ని ధనుస్సుగా తీసుకో. నిత్యం చేసే ఉపాసనవల్ల తీక్ష్ణమైన బాణాన్ని ఎక్కుపెట్టు. ఎటూ చెదరకుండా బ్రహ్మచింతనలోనే  కేంద్రీకరించిన మనస్సుతో వింటినారిని చెవిదాకా లాగు. నాశనం లేని బ్రహ్మమే లక్ష్యం. ఆ బ్రహ్మాన్ని తెలుసుకో.
   ఓం అనే ప్రణవ మంత్రమే ధనస్సు. లోనున్న ఆత్మే బాణం. బ్రహ్మమే లక్ష్యం. ప్రశాంతమైన మనస్సుతో ఆ లక్ష్యాన్ని ఛేదించాలి. లక్ష్యాన్ని ఛేదించిన బాణం దానితో ఒకటై పోయినట్టే బ్రహ్మంతో కలిసి పోవాలి. భూమ్యాకాశాలు, వాటి మధ్యనున్న అంతరాళం, మనస్సు, పంచ ప్రాణాలు దేనితోఅల్లుకుని ఉన్నాయో అదే ఆత్మ అని తెలుసుకో. ఇతరములైన వ్యర్ధ ప్రసంగాలు వదులుకో. ఈ సంసార సాగరాన్ని దాటి అమరత్వాన్ని చేర్చే సేతువు ఇదే.
   రథ చక్రంలో ఉన్న ఆకులన్నీ ఇరుసే ఆధారంగా ఉన్నట్టు, శరీరంలో ఉన్ననాడులు, సిరలతో నిండి ఉన్న హృదయకోశం లోపల  ఆత్మ అనేక విధాలుగా సంచరిస్తూ ఉంటుంది. ఆ ఆత్మనే ఓం అని ధ్యానించండి. అజ్ఞానాంధకారం నుంచి బయట పడాలనుకునే మీకు శుభం కలుగుతుంది. ఆత్మకు అన్నీ తెలుసు. హృదయాకాశంలో జ్యోతిర్మయమైన బ్రహ్మపురంలోనే అది నివసిస్తుంది. మనస్సే దానికి వస్త్రం. ప్రాణ  శరీరాలకి అది యజమాని. హృదయంలో స్థిరంగా ఉన్నాశరీరమంతా ఆవహించి ఉంటుంది. జ్ఞానులు మాత్రమే ఆనందమయమైన అమరత్వస్థితిని తెలుసుకుంటారు.
   ఆత్మను తెలుసుకోవడం వల్ల అజ్ఞానం నశిస్తుంది. సందేహాలన్నీ తీరిపోతాయి. జ్యోతిస్వరూమైన మనిషి యొక్క ఆనందమయకోశంలో నిర్మలం, నిరవయవం, విశుద్ధం అయిన బ్రహ్మం నివసిస్తుంది. కాంతినిచ్చే వాటన్నింటికీ కాంతిని ఇచ్చేది అదే. దాన్ని గురించే ఆత్మవిదులు తెలుసుకుంటారు. అక్కడ సూర్యుడు ప్రకాశించడు. చంద్రుడు తారలు వెలుగునియ్యవు. మెరుపులు కూడా కాంతిని ఇవ్వవు. అగ్ని విషయం కూడా అంతే. ఆత్మకు ఉండే తేజస్సు వల్ల మాత్రమే అన్నీ కాంతిని పొందుతున్నాయి. విశ్వమంతా  ఆత్మ జ్యోతి వల్లనే దేదీప్యమానంగా ప్రకాశిస్తోంది.
   ఇదంతా శాశ్వతమైన బ్రహ్మమే. కింద, పైన, అన్ని వైపుల, ముందూ వెనుక అంతటా ఆ బ్రహ్మం విరాజమానమై ఉంది. నిజంగా ఈ విశ్వమంతా అన్నింటికంటే ఉత్తమమైన ఆ బ్రహ్మమే నిండి ఉంది.
   ప్రాణస్నేహితులయిన రెండు పక్షులు ఒకే చెట్టు మీద కూర్చున్నాయి. వాటిలో ఒకటి చెట్టు మీద ఉన్న పండ్లని ఇష్టంగా తింటోంది. రెండో పక్షి ఏమీ తినకుండా చూస్తూ కూర్చుంది. ఒకే చెట్టు మీద కూర్చున్న ఆ రెండు పక్షుల్లో ఒకటి జీవాత్మ. అజ్ఞానంలోను, భ్రమలోను మునిగి తన బలహీనతకి దు:ఖపడుతోంది. కాని, పూజనీయమైన, యజమాని అయిన పరమాత్మను చూడగానే దాని దు:ఖమంతా తగ్గిపోతోంది.  స్వయంప్రకాశకుడు, సృష్టికర్త బ్రహ్మకంటే కూడా ముందు ఉన్నవాడు, విశ్వమంతటికి కర్త అయినవాడు, పరమాత్మను తెలుసుకున్న వివేకవంతుడైన సాధకుడు పుణ్యపాపాల్ని దాటి దు:ఖంలేని అన్నింటికంటే ఉత్తమమైన సమస్థితిని పొందుతున్నాడు.
   ఈశ్వరుడే అన్ని జీవుల్లోను ప్రాణంగా ప్రకాశిస్తున్నాడు. అది తెలుసుకున్న విద్వాంసుడు మాటను అదుపులో ఉంచుకుని అసలైన విద్వాంసుడిగా ప్రకాశిస్తాడు. అతడు అత్మయందే విహరిస్తూ, ఆనందిస్తూ, పుణ్యకార్యాలు చేస్తూ బ్రహ్మజ్ఞానుల్లో మొదటివాడుగా నిలబడతాడు. ఆత్మనిగ్రహం ఉన్నవాళ్ళు కొంచెం కూడా పాపాలు లేకుండా చేసుకుని జ్యోతిర్మయం, పరిశుద్ధం అయిన ఆత్మానుభూతిని పొందుతారు. సత్యం, తపస్సు, ధ్యానం, జ్ఞానం, బ్రహ్మచర్యం వంటివి పద్ధతిగా ఎప్పుడూ ఆచరిస్తూ ఉండడం వల్ల ఆ ఆత్మ అతడి మనస్సులోనే దొరుకుతుంది.
   నిజాన్ని మాట్లాడేవాళ్ళే ఎప్పుడూ గెలుపుని పొందుతారు. అబద్ధాన్ని ఆశ్రయించే వాళ్ళకి ఎప్పుడూ ఓటమే కలుగుతుంది. కోరికల్ని వదిలిన ఋషులు ఈ మార్గం ద్వారానే సత్యానికి నిలయమైన పరమపదాన్ని చేరుకుంటారు.  ఇంత అని చెప్పడానికి వీలు లేని జ్యోతి స్వరూపం మనస్సుకి తెలియనంతగా ప్రకాశిస్తుంది. అతి సూక్ష్మమైన, చాలా దూరంగా ఉన్న పరబ్రహ్మం శరీరంలోనే ఉంది. ఋషులు హృదయంలో ఉన్న పరబ్రహ్మని బ్రతికి ఉండే చూడగలరు.
   ఆత్మని మాటలతో వర్ణించలేం. కళ్ళతో చూడలేం, ఇంద్రియాలతో అనుభవించలేం. ఏ విధమైన పుణ్యకార్యాలు దాన్ని చూపించలేవు. మనస్సు ప్రశాంతంగాను, నిర్మలంగాను ఉన్నప్పుడు ప్రాణాన్ని, మనస్సుని, శరీరాన్ని అన్నింటినీ వదిలేసి ధ్యానంలో నిమగ్నమైనవాడు ఆత్మను దర్శిస్తాడు. ఈ శరీరంలో ప్రాణం అయిదు విధాలుగా వ్యాపించి ఉంటుంది. సూక్ష్మమైన ఆత్మజ్ఞానం వల్లనే దాన్ని తెలుసుకోవాలి. మనిషి జ్ఞానం చుట్టూ ఇంద్రియాలు అల్లుకుని ఉంటాయి. స్వచ్ఛమైన, నిర్మలమైన జ్ఞానంతోనే ఆత్మదర్శనం కలుగుతుంది. పరిశుద్ధమైన మనస్సు కలవాడు తనకి గల కోరికల్నివేంటనే పొంద గలుగుతాడు. కనుక, లోకంలో సంపదల మీద కోరికలు ఉన్నవాడు అత్మజ్ఞానం పొందినవాణ్ణి ఆరాధించాలి.
   ఆత్మసాక్షాత్కారం పొందినవాడు గొప్ప ప్రకాశం కలిగిన, జగత్తు మొత్తానికి ఆధారమైన బ్రహ్మాన్ని తెలుసుకుని మోక్షాన్ని పొందుతాడు. ఇంద్రియ సుఖాలకోసం ఆరాటపడేవాళ్ళు వాటిని తీర్చుకోడం కోసం మళ్ళీ మళ్ళీ పుడుతూనే ఉంటారు. ఆత్మసాక్షాత్కారం పొందిన జ్ఞానికి కోరికలు ఈ జన్మలోనే నశించి పోతాయి. గొప్ప గొప్ప ఉపన్యాసాలు ఇవ్వడం వల్లగాని, శాస్త్రాలన్నీ చదవడం వల్ల గాని, గొప్ప పండితులు చెప్పినదాన్ని విని ఆత్మను గురించి తెలుసుకోడం వల్ల గాని ఆత్మానుభవం కలగదు. మనస్సులో దాన్ని గురించే ఆలోచిస్తూ తపనతో ధ్యానం చేసేవాడికి మాత్రమే ఆత్మయొక్క స్వరూపం తెలుస్తుంది. మనోబలం లేనివాళ్ళకి, అజాగ్రత్తగా ఉండేవాళ్ళకి, శాస్త్రానికి వ్యతిరేకంగా తపస్సు చేసేవాళ్ళకి ఆత్మ కనిపించదు. దృఢమైన మనస్సు, తగిన శ్రద్ధ కలిగి ప్రయత్నించేవాళ్ళ ఆత్మ పరబ్రహ్మలో లీనం అవుతుంది.
   ఆత్మానుభవం పొందిన ఋషులు ఆత్మజ్ఞానంతో తృప్తిపడతారు. వాళ్ళకి కోరికలు అనేవి ఉండవు. వాళ్ళు పరమాత్మ స్వరూపంగా అంతటా పరమాత్మనే దర్శించుకుంటారు. వైరాగ్యం, నిరంతర సాధన వల్ల పరమాత్మలోనే మనస్సుని నిలిపే సాధకులు ఆత్మసాక్షాత్కారం పొంది పరబ్రహ్మను దర్శించి మోక్షాన్ని పొందుతారు. వారిలో ఉండే పదిహేను అంశాలు వాటి స్థానానికి, వాళ్ళ ఇంద్రియాలు వాటి అధిదేవతల్లోకి, వాళ్ళు చేసిన కర్మలు జీవాత్మకు సంబంధించిన శాశ్వతమైన తత్త్వంలోకి ప్రవేశిస్తాయి.
   ప్రవహించే నదులు తమ పేర్లు పోగొట్టుకుని సముద్రంలో కలిసిపోయినట్టు జ్ఞాని కూడా తన నామ రూపాల్ని పోగొట్టుకుని అన్నింటికంటే ఉత్తమమైన, గొప్పప్రకాశం కలిగిన పరబ్రహ్మ తత్త్వంలో లీనమవుతాడు. పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని తెలుసుకున్న ప్రతివాడు పరబ్రహ్మే అవుతాడు. స యోహ వై తత్పరమం బ్రహ్మవేద బ్రహ్మైవ భవతి అతడి వంశంలో అందరూ బ్రహ్మవిదులే జన్మిస్తారు. దు:ఖాలకి, పాపాలకి అతీతుడై శాశ్వతమైన అమరత్వాన్ని పొందుతాడు. అటువంటి బ్రహ్మవిద్యావేత్తకు నమస్కారాలు అంటోంది శ్రుతి.
   నియమ నిష్ఠలతో కర్మలు చేసినవాళ్ళకి, వేదాల్ని అభ్యసించినవాళ్ళకి, బ్రహ్మాన్ని ఉపాసించినవాళ్ళకి, శ్రద్ధ కలిగినవాళ్ళకి, ఏకర్షి అనబడే అగ్నికి ఆహుతులు ఇచ్చినవాళ్ళకి, శాస్త్రబద్ధంగా శిరోవ్రతాన్ని అనుష్ఠానం చేసినవాళ్ళకి మాత్రమే బ్రహ్మ విద్యను ఉపదేశించాలి.
   ఇదే నిజమైన నిజం! ఈ నిజాన్నే పూర్వకాలంలో అంగిరసుడు తన శిష్యులకి ఉపదేశించాడు.ఏ ఇతర వ్రతాన్నీ చెయ్యనివాడు దీన్ని నేర్చుకోకూడదు. మహాఋషులారా! మీకు నమస్కారాలు! మహాఋషులారా! మీకు నమస్కారాలు!
                                                   (ముండకోపనిషత్తు ఆధారంగా)


సుందరమైన కథలు-జన్మసంస్కారము

జన్మసంస్కారము
సహస్రపాదుడు కథ
    భృగువంశంలో ప్రమతికీ ఘృతాచికీ పుట్టినవాడు, అమితమైన ప్రకాశం కలవాడు రురుడు. అతడి భార్య ప్రమద విశ్వావసుడు అనే గంధర్వుడు, అప్సరస మేనకల కుమార్తె.
  ఒకసారి ప్రమదని పాము కరిచింది. రురుడు తన ఆయుష్షులో సగం ఇచ్చిఆమెని మరణించకుండా కాపాడుకున్నాడు.
   అప్పటి నుంచి రురుడికి పాములంటే చాలా కోపం. మొత్తం పాముల్ని చంపేసి ఎక్కడా పాములు లేకుండా చెయ్యాలని సంకల్పించాడు. అందుకే పాముల్ని వెతికి వెతికి కర్రతో కొట్టి చంపుతున్నాడు.
   ఒకచోట అతడికి ఒక పెద్ద పాము కనిపించింది. దాని పేరు ’డుండుభము’. అది అసలు విషం లేని పాము. దాన్ని కూడా చంపాలని తన చేతిలో ఉన్న కర్ర  పైకి పట్టుకున్నాడు.
   ఆ పాము భయంతో భగవన్నామం చేస్తూ “ నువ్వు మంచి ప్రవర్తన గలవాడివి, గొప్ప తేజస్సుతో వెలిగిపోతున్నావు. నీకు పాముల మీద ఎందుకింత కోపం వచ్చింది?” అని అడిగింది.
   అది విని “నా పేరు రురుడు, నాది భృగువంశం. పాము నా భార్యకి హాని చేసింది. అందుకే అన్ని పాముల్ని చంపేస్తున్నాను. నిన్ను కూడా వదులుతానని అనుకోకు” అంటూనే చేతిలో ఉన్న కర్రని పైకి ఎత్తాడు.
   యమదండంలా ఉన్న ఆ కర్రని చూస్తూ డుండుభమనే ఆ పాము వెంటనే మహర్షి రూపంలోకి మారి నిలబడింది.
   మహర్షిని చూసిన రురుడు “ ఇది చాలా వింతగా అనిపిస్తోంది. ఇప్పటి వరకు పాము రూపంలో ఉన్న నువ్వు ఇప్పుడు ఈ రూపంలోకి ఎలా మారావు?” అని అడిగాడు.
   ఆ మహర్షి నా కథ చెప్తాను విను “నా పేరు సహస్రపాదుడు. నేను, ’ఖగముడు’ సహాధ్యాయులం. ఒకరోజు హోమశాలలో ఉన్నప్పుడు నేను గడ్డితో చేసిన పాముని సరదాగా నా స్నేహితుడు ఖగముడి మీద వేశాను.
   అతడు దాన్ని నిజమైన పాము అనుకుని భయపడ్డాడు. వెంటనే కోపంతో  “నువ్వు విషం లేని పాముగా మారిపోతావు!” అని నన్ను శపించాడు.
   నాకు ఆశ్చర్యంగా అనిపించి స్నేహితుడివని ఏదో వేళాకోళంగా గడ్డిని పాము అకారంలో చేసి నీ మీద వేశాను. నిజం పాము తెచ్చి నీ మీద వెయ్యలేదు కదా? ఎందుకంత కోపం తెచ్చుకున్నావు? అని అడిగాను.
   అప్పటికి శాంతించిన ఖగముడు తను చేసిందేమిటో తెలుసుకున్నాడు. “నేనిచ్చిన శాపం ఎలాగూ జరగక మానదు. కొంతకాలం విషం లేని పాముగానే జీవిస్తావు.
   తరువాత భృగువంశోద్ధారకుడైన రురుణ్ణి చూడగానే నీకు శాపం నుంచి విముక్తి కలుగుతుంది అదే ఇప్పుడు జరిగింది” తన గురించి చెప్పాడు.
   మహర్షి సహస్రపాదుడు రురుణ్ణి చూసి మళ్ళీ ఈవిధంగా చెప్పాడు “నువ్వు బ్రాహ్మణుడివి, గొప్పదైన భృగువంశంలో జన్మించావు, సద్గుణ సంపన్నుడివి, గొప్ప తేజస్సు కలవాడివి. నువ్వు ఈ విధంగా పాముల్ని కొట్టి చంపడం ఆశ్చర్యం కలిగిస్తోంది.
   హింస చెయ్యడం క్షత్రియుల స్వభావం. ఇతరులలో ఉన్న హింసా ప్రవృత్తిని పోగొట్టగల దయ స్వభావం కలవాళ్ళు బ్రాహ్మణులు. నీకు తెలుసా? జనమేజయుడు అనే రాజు సర్పయాగం చేస్తున్నప్పుడు నాగవంశం నాశనమవడం మొదలుపెట్టింది.
    అ సమయంలో నీ తండ్రికి శిష్యుడైన అస్తీకుడు అనే పేరు గల బ్రాహ్మణుడు ఆ యాగన్ని ఆపించాడు. కాని నువ్వు మాత్రం గొప్ప బ్రహ్మణవంశంలో పుట్టి నీ బార్య మీద ప్రేమతో ఏదో ఒక పాము హాని చేసిందని మొత్తం నాగజాతినే నాశనం చేస్తున్నావు.
   జ్ఞానవంతుడివి కనుక నువ్వు చేస్తున్న పని మంచిదో కాదో కొంచెం అలోచించు!” అని రురుడికి నచ్చచెప్పడానికి ప్రయత్నించాడు సహస్రపాదుడు.
   రురుడు సహస్రపాదుడు చెప్పింది విని తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. అప్పట్నుంచి పాముల్ని కొట్టి చంపడం మానేశాడు. జన్మతో వచ్చిన సంస్కారం ఎప్పటికీ వెంటనంటే ఉంటుంది.

మంచి సంస్కారం పొందాలంటే మంచి పనులే చెయ్యాలి!!